Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2019

Από την αμερικανολαγνεία στην τουρκολαγνεία οι εγχώριες ελίτ



 Έχουμε εγκλωβιστεί σε μία εθνική στρατηγική η οποία προέβλεπε και ακόμα προβλέπει την αυτοεξάλειψη της Ελλάδας. 

Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο ταύτισης με τον αμερικανικό παράγοντα, που αν το έβλεπε ακόμα και ο Παναγιώτης Πιπινέλης, (υπουργός Εξωτερικών επί Χούντας 1967-1970) θα συνιστούσε στις εγχώριες ελίτ να συγκρατηθούν, να μην ταυτίζονται τόσο με τους Αμερικανούς.

 Προς το παρόν τουλάχιστον, το δίλημμα δεν είναι για τους Έλληνες το "Ελευθερία ή Θάνατος". Το δίλημμα είναι εάν θα προσπαθήσουμε η Ελλάδα να επαναδιεκδικήσει τον εαυτό της ως ανεξάρτητο μέγεθος μέσα στο διεθνές σύστημα, ή εάν θα παραδοθούμε με αποτέλεσμα η Ελλάδα να υποστεί μεγάλο και βίαιο γεωπολιτικό ακρωτηριασμό.

 



Κι όμως, αυτό είναι το δίλημμα... 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ.

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΟ!

ΟΣΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΟΣΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΑΘΡΟΕΙΣΒΟΛΗ, ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ!

Ή ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ, Ή ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΤΟΥΜΕ.



Καλλιόπη Σουφλή


Υ.Γ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ Ή ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ Ή ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ.
ΠΙΣΩ ΑΠ' ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΟΣΙΩΝΙΣΤΩΝ. 

ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ.

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΒΡΑΙΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ , ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΠΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ! 

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΜΙΛΟΥΝ ΚΑΙ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.



Του Κώστα Γρίβα


Τα τελευταία χρόνια, ολόκληρη η ελληνική στρατηγική, αν μπορεί να ονομαστεί έτσι αυτή η καρικατούρα που υπάρχει στην Ελλάδα, θεωρούσε ότι το σύστημα στην περιοχή μας ελέγχεται από τις ΗΠΑ. Άρα, αν μη τι άλλο, έχουμε εξασφαλισμένο τον πυροσβεστικό ρόλο των ΗΠΑ σε περίπτωση που συμβεί μία στρατιωτική εμπλοκή με την Τουρκία. Συνεπώς, λένε, καθώς η Τουρκία γίνεται το "κακό παιδί" της περιοχής, οι ΗΠΑ ή κάποιος άλλος παίκτης θα την τιμωρήσουν. 


 


Φτάσαμε, λοιπόν, με βάση αυτή τη λογική, επειδή και το ελληνικό σύστημα εξουσίας δεν δέχεται την πολυπολική φύση του διεθνούς συστήματος (έχει μείνει σε έναν παρελθόντα χρόνο, όπου τα πάντα ελέγχονταν από τις ΗΠΑ) να εγκλωβιστούμε. 



Έχουμε εγκλωβιστεί σε μία εθνική στρατηγική η οποία προέβλεπε και ακόμα προβλέπει την αυτοεξάλειψη της Ελλάδας. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο ταύτισης με τον αμερικανικό παράγοντα, που αν το έβλεπε ακόμα και ο Παναγιώτης Πιπινέλης, (υπουργός Εξωτερικών επί Χούντας 1967-1970) θα συνιστούσε στις εγχώριες ελίτ να συγκρατηθούν, να μην ταυτίζονται τόσο με τους Αμερικανούς.
 



Δεν είναι μόνο η ταύτιση. Είναι ότι δεν έχει δημιουργηθεί ένα πλέγμα συνεργασιών με τις ΗΠΑ, που θα ήταν κάτι το συζητήσιμο. 



Είναι η λογική ότι εξαφανιζόμαστε ως γεωπολιτικός δρων στην περιοχή και περιμένουμε ότι δια της αυτοεξάλειψής μας θα εμφανιστεί κάποιος μεγάλος παράγοντας για να αναχαιτίσει την επεκτατική Τουρκία. 



Αυτό είναι χειρότερο από φαντασίωση. Είναι σαν να περιμένουμε ότι θα έρθουν οι εξωγήινοι να μας βοηθήσουν. Είναι τέτοιου επιπέδου στρατηγική ανάλυση. 



Έχουμε ενώπιόν μας μία νέα Τουρκία, που έχει αποδείξει ότι είναι πολύ πιο φιλόδοξη και επιθετική από ό,τι πιστεύαμε, ότι λειτουργεί μέσα σε ένα διεθνές σύστημα που αυτή τη στιγμή είναι πολύ πιο αργό από ό,τι πιστεύαμε.



Επειδή λοιπόν δεν μπορούμε να δραπετεύσουμε από τη γεωγραφία, η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται σε ένα γεωγραφικό σημείο του πλανήτη, η κυριαρχία του οποίου είναι κρισιμότατης σημασίας για την παγκόσμια κυριαρχία στο μέλλον. 



Ταυτοχρόνως, η Τουρκία δι αυτής της ενέργειας δείχνει ότι ομογενοποιεί την εξωτερική της πολιτική με πυρήνα τη στρατιωτική προβολή ισχύος. Δηλαδή, λέει και δείχνει ότι τα προβλήματα της με τους γείτονες θα τα λύνει δια των όπλων.


Μαζικής κλίμακας εθνοκάθαρση 

 
Σε αυτό το σημείο, πρέπει να αναφερθώ στο γεγονός ότι επικαλούμαστε συνεχώς το Διεθνές Δίκαιο. Στόχος της Τουρκίας δεν είναι απλά μία στρατιωτική δράση στη Συρία. Στόχος είναι να κάνει μία μαζικής κλίμακας εθνοκάθαρση. Αυτό που αναμένεται να συμβεί είναι το μεγαλύτερο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας από τη σφαγή των Τούτσι από τους Χούτου στη δεκαετία του 1990.


 

Η ανύπαρκτη διεθνής κοινότητα, οι υποτιθέμενοι μεγάλοι παίκτες του διεθνούς συστήματος ή περιορίζονται σε ρητορικές καταδίκες ή δεν μιλούν καθόλου. 



Αν λοιπόν μία κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου ουσιαστικά μένει ατιμώρητη, υπάρχει κανείς που πιστεύει ακόμα ότι θα εκφέρει ο οποιοσδήποτε ακόμα και έναν λόγο συμπάθειας για την ΑΟΖ του Καστελλόριζου;


Αυτά είναι εκτός πραγματικότητας. 


Άρα, είναι δεδομένο ότι βρισκόμαστε εντελώς μόνοι μας σε έναν πολύ εχθρικό κόσμο με έναν πολύ φιλόδοξο και εχθρικό γείτονα. 




Αν θέλουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία πρέπει να ξεκινήσουμε από αυτήν τη ρεαλιστική ανάλυση. 

Φοβάμαι, όμως, ότι οι ελληνικές ελίτ παθαίνουν αναφυλαξία, όταν τους λες ότι πρέπει να λειτουργήσουν εθνικά και ανεξάρτητα.


Από την αμερικανολαγνεία στην τουρκολαγνεία


 
 

Το μόνο που συζητούν είναι το ποιος θα είναι ο αφέντης πάνω από το κεφάλι τους. 

Θα μπορούσαν να συζητήσουν να είναι οι Ρώσοι ή οι Κινέζοι, αλλά δεν διανοούνται να κάνουν πράξη την εθνική ανεξαρτησία, ότι θα λειτουργούμε με βάση τα εθνικά μας συμφέροντα. 



Αυτό είναι επικίνδυνη ουτοπία, αν όχι έγκλημα καθοσιώσεως στα μάτια των ελληνικών ελίτ, πολιτικών και όχι μόνο.


Το επόμενο στάδιο μετά την αμερικανολαγνεία είναι η τουρκολαγνεία. 

Θα φτάσουν στο σημείο να μας πουν ότι αφού η Τουρκία είναι ο φυσικός ηγεμόνας της περιοχής, να προσαρμοστούμε, δίνοντάς της κυριαρχικά δικαιώματα και ίσως ακόμα και έδαφος, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την ειρήνη! Το "Ελευθερία ή Θάνατος" των προγόνων μας ακούγεται στα αυτιά τους σαν επικίνδυνος τυχοδιωκτισμός.
 

Προς το παρόν τουλάχιστον, το δίλημμα δεν είναι για τους Έλληνες το "Ελευθερία ή Θάνατος". 

Το δίλημμα είναι εάν θα προσπαθήσουμε η Ελλάδα να επαναδιεκδικήσει τον εαυτό της ως ανεξάρτητο μέγεθος μέσα στο διεθνές σύστημα, ή εάν θα παραδοθούμε με αποτέλεσμα η Ελλάδα να υποστεί μεγάλο και βίαιο γεωπολιτικό ακρωτηριασμό.

 

Αρχική δημοσίευση: slpress.gr



Πηγή





ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ