Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

Ελλάδα μου, γιατί κλαις; (Μια φανταστική συνέντευξη με την Ελλάδα)






Καλημέρα Ελλάδα, γιατί κλαις;

− Αιμορραγώ γιατί τα παιδιά μου δεν με θέλουν άλλο πια για μάνα τους και με πέταξαν στο δρόμο.

 

Και σε ποιόν δρόμο μένεις τώρα Ελλάδα μου;

− Στην αρχή έμενα παντού γιατί όλοι οι δρόμοι μου ανήκαν, αλλά τώρα πρέπει να πληρώσω για να μείνω ακόμα και στον δρόμο γιατί κάποιος μου είπε ότι δεν είναι τίποτα δικό μου πια. Με έχουν ήδη υποθηκεύσει και με πουλάνε όσο κι όσο.

 

Ποιός σε πουλάει γλυκιά μου Ελλάδα;

−Τα παιδιά μου, ελληνόπουλα ονομάζονται…

 

Γιατί σε πουλάνε τα παιδιά σου; Δεν τους φέρθηκες καλά;

−Τί να σου πω, εγώ ένα ρούχο φορούσα πάντοτε κι αυτό μου είπαν να το βγάλω. Όταν αντιστάθηκα να βγάλω από πάνω μου τη φορεσιά μου, τότε με άρπαξαν από το χέρι βίαια και με πέταξαν στον δρόμο.

 

Τί ρούχο ήταν αυτό που δεν ήθελαν να το βλέπουν πάνω σου;

−Ήταν μια γαλανόλευκη σημαία που μέσα της είχε έναν σταυρό. Δεν κατάλαβα τί από τα δύο ενοχλούσε περισσότερο: το χρώμα του ρούχου μου ή το σύμβολο της πίστης μου..

 

Εσύ, απ’ όσο γνωρίζω έχεις 11 εκατομμύρια παιδιά. Κανένα δεν σε φιλοξένησε στο σπίτι του;

−Κοίτα, κάποια από αυτά θέλησαν να με βοηθήσουν να ράψω το γαλανόλευκο σκισμένο ρούχο μου, αλλά τη στιγμή που μου το επιδιόρθωναν χτύπησε την πόρτα κάποιος Αλέξης και άρχισε να παραμιλάει.

 

Δηλαδή, τί είπε;

−Τί να σου πω, ήταν πολλά τα ονόματα που μας ανέφερε, αλλά θυμάμαι ότι αναφέρθηκε σε κάποιον Παπανδρέου και έναν Σαμαρά.. είπε ότι αυτά ήταν τα δυο μου παιδιά που έσκισαν τη φορεσιά μου, γιατί θέλουν να με ντύσουν με άλλα χρώματα.

 

Κι εσύ τί του είπες;

−Του ζήτησα να με βοηθήσει, μιας και είναι κι εκείνος παιδί μου, να φτιάξω το μόνο ρούχο που έχω και ξέρεις τί μου είπε;

 

Όχι, αλλά πολύ θα ήθελα να μάθω.

−Μου είπε ότι ο λόγος που είχε έρθει ήταν για να πάρει την σκισμένη γαλανόλευκη φορεσιά μου και να την παραδώσει σε κάποιες ξένες δυνάμεις. Δεν κατάλαβα ποιούς εννοούσε, αλλά διέκρινα μια αποφασιστικότητα στον λόγο του.

 

Και τελικά τί έγινε;

−Τότε εμφανίστηκε ένα άλλο μου παιδί, ο Πάνος και με εντολή του Αλέξη με πλησίασε για να μου πάρει μια για πάντα το μόνο ρούχο που είχα. Όταν με πλησίασε μύριζε κάτι σαν καμένο και φώναξα φωτιά, πήραμε φωτιά.

 

Πού πήρατε φωτιά;

− Μέσα στη γαλανόλευκη σημαία- φορεσιά μου, υπήρχε ένας Σταυρός. Όταν ο Πάνος άγγιξε το σημείο του μοναδικού συμβόλου που είχα στη ζωή μου, τον Σταυρό, το χέρι του έγινε μαύρο σαν κάρβουνο και μύριζε καμένο.

 

Τελικά πιάσατε φωτιά;

− Όχι, γιατί ο Αλέξης φοβήθηκε και αντιπρότεινε στον Πάνο να αφήσει το κομμάτι υφάσματος με τον Σταυρό και να αφαιρέσει το υπόλοιπο. Έτσι κι έκανε. Έκοψε το γαλανόλευκο ύφασμα, το παρέδωσε στον Αλέξη και μου είπαν ότι τώρα αυτό το ύφασμα δεν μου ανήκει πια και θα το πουλήσουν όσο κι όσο σε ξένες δυνάμεις.

 

Τον Σταυρό δεν τον πήραν;

− Προσπάθησαν, μα δεν τα κατάφεραν, γιατί όποιο χέρι έφτανε στο σημείο αυτό καιγόταν και γινόταν σαν κάρβουνο.

 

Και τί ρούχο φοράς τώρα;

− Τώρα δεν χρειάζομαι ρούχο γιατί είμαι αόρατη. Περιφέρομαι παντού, περνάω μέσα από τοίχους, βλέπω τα παιδιά μου, τα χαιρετάω, κλαίω με τον πόνο τους, γελάω με τη χαρά τους, αλλά εκείνα δεν μπορούν να με δουν.

 

Πώς γίνεται αυτό;

− Κάποτε, ο Θεός μοίραζε στους λαούς κομμάτια γης με το όνομά τους. Τελευταία ήμουν εγώ με τα τότε παιδιά μου. Και όταν ρωτήσαμε τον Θεό, εμάς ποιά χώρα θα μας δώσει, μας απάντησε ότι θα μας έδινε την Ελλάδα στην οποία θα επιστρέψει κι Αυτός μια μέρα.

 

Άρα εσύ είσαι μια ολόκληρη χώρα;

−Ναι, ήμουν! Αλλά τα παιδιά μου, ξέχασαν ότι είμαι η μάνα τους και ότι με ευλόγησε ο Θεός για να υπάρχω και να υπάρχουν.

Κι ο Θεός τί λέει για όλα αυτά;

−Είναι πολύ θλιμμένος! Τα δάκρυά του τρέχουν ποτάμι και μου λέει πως περιμένει να μετανοήσουν τα παιδιά μου. Αν δεν γίνει αυτό σύντομα, θα σταματήσει να τα προστατεύει και η ζωή τους θα κρέμεται από μια κλωστή.

Ελλάδα γιατί κλαις;

−Πονάω για τα ελάχιστα παιδιά μου που με σκέφτονται και παρακαλούν τον Θεό να μου φορέσουν ξανά μια μέρα την γαλανόλευκη φορεσιά μου.




Ελλάδα που πήγες, δεν βλέπω το πρόσωπό σου πια. 
Μείνε λίγο ακόμα, μην φεύγεις..θέλω κάτι ακόμα να σου πω.

Ελλάδα μου σ’ αγαπώ!

Σύνταξη: Νάνσυ Αβραμοπούλου


Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

4 σχόλια:

  1. Ελλαδα η χωρα που αγαπησε ο Θεος , η χωρα με τους Αγιους της με τοσους ηρωες με τους φιλοσοφους ! Η χωρα η μονη που φανερωσε την Αληθεια και το πολιτισμο ! Η χωρα μας η Ελλαδα που εδωσε το Φως ! Μαννα μας ΕΛΛΑΔΑ ειμαστε υπερηφανοι για σενα παντα θα σε υπεραπιζομε μεχρι θανατου για τα ιερα μας και οσια μας !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στίχοι: Παύλος Μάτεσης
    Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
    Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

    Τη σπάθα σήκωσε και πάλι
    Του ξένου πάρε το κεφάλι
    Τον θάνατό σου καρτεράνε
    Χτύπα προτού σε φάνε

    Αδέρφι την καρδιά σου κάνε ατσάλι
    Κάνε την καρδιά σου φυλακή
    Ό,τι μας κλέψανε
    Και μας ντροπιάσανε
    Αν θες να τ' αναστήσεις πάλι
    Σήκωσε σπάθα φονική

    Τη λευτεριά σου μην τη ζητιανεύεις
    Το δίκιο σου με λόγια μη γυρεύεις
    Τη σπάθα σήκωσε και πάλι
    Του ξένου πάρε το κεφάλι
    Τον θάνατό σου καρτεράνε
    Χτύπα προτού σε φάνε
    ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ..
    Υ.Γ.ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ26 Ιουνίου 2018 - 8:22 π.μ.

    ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ

    ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ

    Σ΄ΑΓΑΠΑΜΕ ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

    ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΚΟΥΡΑΓΙΟ

    ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

    ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΤΕΛΕΙΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ Η ΕΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΑΥΤΗ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΘΑ 'ΝΑΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ