Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Είναι ζωές που έχουν μόνο το συναίσθημα για να κρατηθούν μαζί.



Μόνο το δυνατό και αμοιβαίο συναίσθημα μπορεί να βρει τη θέση του ανάμεσα σε δυο ζωές που δεν έχουν κοινές ρίζες για ν΄ αναζητήσουν. 

Μόνο πάνω στο συναίσθημα μπορούν να κρατηθούν αυτές οι ζωές, γιατί θέλουν πολύ να είναι Μαζί.




Όταν έχεις δίπλα σου κάποιον να σου κρατά το χέρι, φοβάσαι λιγότερο τον κόσμο...


Καλλιόπη



Της Γεωργίας Ανδριώτου.


Η ζωή δε χαρίστηκε στους ανθρώπους που βρέθηκαν μόνοι, κουβαλώντας τρυφερά στις αποσκευές τους τα παιδιά τους.


Τους ανθρώπους που καμιά βολεμένη ευτυχία δεν κατάφερε να συγκρατήσει την ανοχή και την αντοχή τους και κανένα ετοιμόρροπο συναίσθημα δεν μπόρεσε να τους πείσει ότι αυτή ήταν η ζωή που είχαν ονειρευτεί.


Ώσπου κατάφεραν να βρουν τη δύναμη και να σπάσουν τον γόρδιο δεσμό που τους τραβούσε στην άβυσσο μιας ανικανοποίητης και παραπονεμένης ζωής. Επέλεξαν να μείνουν μόνοι και ν’ απαρνηθούν μια καθημερινότητα που προκαλούσε με θράσος σε μονομαχία την καρδιά και την λογική τους.


Μια πιο τραγική εκδοχή τους, εκείνοι που βρέθηκαν στην ίδια θέση μέσα από το βίαιο και ανελέητο χτύπημα της μοίρας. Εκείνοι που η καρδιά τους ορφάνεψε και η ζωή τους έμεινε στο δρόμο χωρίς να το επιλέξουν, χωρίς καν να το διαπραγματευτούν.


Οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν να βαδίζουν και πάλι μόνοι πάνω στο μονοπάτι της ζωής με ματωμένα γόνατα, προσπαθώντας να δέσουν τις σπασμένες άκρες από το νήμα της καρδιά τους. Κι όταν πια κατάφεραν να σηκώσουν ψηλά το βλέμμα από το κουρασμένο βήμα τους, αντίκρισαν ένα βλέμμα το ίδιο ταλαιπωρημένο με το δικό τους κι αναμετρήθηκαν με τις παρόμοιες πληγές του ανθρώπου που βρέθηκε σε μια στιγμή στο διπλανό μονοπάτι.


Δυο άνθρωποι κουρασμένοι, φοβισμένοι και με το συναίσθημά τους παγωμένο και εγκαταλελειμμένο σε μια γωνιά μέσα στο βαρύ δισάκι τους.


Δυο άνθρωποι που δεν έχουν κανένα κοινό παρελθόν να τους ενώνει, δεν έχουν φέρει μαζί στον κόσμο καμιά λατρεμένη ζωή. Ακόμα και τα χρόνια της νιότης τους έχουν σκορπιστεί σε διαφορετικές κατευθύνσεις και χάθηκαν μέσα σε άλλες αγκαλιές.


Ένα πράγμα μόνο ενώνει αυτούς τους ανθρώπους. Το συναίσθημα.


Μόνο πάνω στο συναίσθημα μπορούν να στερεώσουν το παρόν. Μόνο το παρόν. Αρνούνται στην αρχή από ανασφάλεια ή φόβο να οραματιστούν ένα κοινό μέλλον.


Κι αυτό το συναίσθημα γίνεται η δύναμη και η αδυναμία τους. Πότε το πολεμούν με το γινάτι του ανθρώπου που θέλει να το κουμαντάρει και πότε αφήνονται στα τρυφερά του χέρια για να ηρεμήσει η επιμονή της λογικής τους, που τους φωνάζει να προσέχουν.


Γι’ αυτό και το συναίσθημα που τους δένει πρέπει να είναι δυνατό κι αμοιβαίο. Για να κουρνιάσει μέσα του η καρδιά και το μυαλό τους χωρίς πείσματα, χωρίς απαιτήσεις που να θεωρούνται υπερβολικές στα μάτια του άλλου, χωρίς χαραμάδες για να τρυπώνει μέσα τους η ανασφάλεια και η καχυποψία.


Μόνο το δυνατό και αμοιβαίο συναίσθημα μπορεί να αντέξει στους κραδασμούς ανάμεσα σε ένα πληγωμένο παρελθόν και στο παρόν μιας ζόρικης, αλλά και διαφορετικής καθημερινότητας, όταν υπάρχουν παιδιά που διεκδικούν σχεδόν μονοπωλιακά την προσοχή και τις αντοχές τους. Όταν δεν έχουν την πολυτέλεια να επαναπροσδιορίσουν τις προτεραιότητές τους, ώστε να βάλουν τον άλλον στην πρώτη θέση.


Μόνο το δυνατό και αμοιβαίο συναίσθημα μπορεί να βρει τη θέση του ανάμεσα σε δυο ζωές που δεν έχουν κοινές ρίζες για ν΄ αναζητήσουν. 

Μόνο πάνω στο συναίσθημα μπορούν να κρατηθούν αυτές οι ζωές, γιατί θέλουν πολύ να είναι Μαζί.




Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

1 σχόλιο:

  1. ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΟ ΤΡΙΟ ΚΑΝΤΣΟΝΕ......ΕΛΑ ΠΑΡΕ ΜΕ ΑΠ ΤΟ ΧΕΡΙ,ΜΗ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ Η ΣΥΝΝΕΦΙΑ,ΚΑΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΘΑ ΤΟ ΒΡΟΥΜΕ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ...ΣΟΥΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ