Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Έξι χρόνια, χωρίς τον άνθρωπό μου...






Πόπη μου,
σαν λάμψη ερχόμαστε...
σαν λάμψη αναχωρούμε...


το ζητούμενο είναι:
-Τι και ποιούς φωτίσαμε..
-Τι και ποιούς πολεμήσαμε...
-Τι και ποιούς βοηθήσαμε..για ένα καλύτερο κόσμο...ανάμεσα στις δύο μας λάμψεις..


Είμαστε αυτόφωτα πνευματικά όντα.
-Κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται καν το φως τους...
-Κάποιοι κρύβονται απ' το ίδιο τους το φως...
-Κάποιοι ντύνουν μ' αυτό όσους επέλεξαν να φωτίσουν...


Ο Γιάννης 'Εφυγε..χάρηκα που ντύθηκα απ' το φώς του...
χάρηκα που γνώρισα την σύνθεση του φωτός και των δυό σας...
χάρηκα που έχω να θυμάμαι...γιατί μνήμη...σημαίνει ύπαρξη...

Καλό ταξίδι Γιάννη...

Κουράγιο γλυκεία ευθαρσής μου Πόπη..θυμίσου...το δικό σου φώς ειν' ακόμα...Εδώ...


Δέσπω Κόνιζου-Λοιζιά

Πρόεδρος Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου.





 Κράτησα τα λόγια της αγαπημένης μας Δέσπως, που μαζί της μοιραστήκαμε πολλά, για τούτο το ταξείδι της ψυχής και της μνήμης...

"Αγάπη είναι να σε κλείνω στα βλεφαρά μου όταν κοιμάμαι τις νύχτες για να μη φοβάμαι που λείπεις και σ' αναζητώ... Αγάπη είναι να ραγίζω όταν εσύ θα νιώθεις πόνο κι όταν με βλέπεις να ματώνω να κλαίς με αναφιλητά..."

 Έτσι την όριζα την αγάπη... μέσα απ' τα λόγια αυτού του τραγουδιού... κι έτσι την έζησα με τον άνθρωπο που έσμιξαν οι ζωές μας ενώπιον Θεού και ανθρώπων, ώσπου το ρολόι σταμάτησε κείνο τ' απομεσήμερο της 17ης Ιουλίου 2011 κι απέμεινα ν' αναπολώ μόνη το χθες, στους καιροσκόπους λύχνους του σήμερα και του αύριο...



Κι απέμεινε η θάλασσα χωρίς τον βράχο της... στις ατέλειωτες μοναχικές νύχτες, τ' αστέρια αντανακλούσαν τη μορφή αου...


Μουδιασμένα η ψυχή κι ο νους, να ρωτούν "γιατί έμεινε μισοτελειωμένο το όνειρο" κι απάντηση να μην παίρνουν... ατέλειωτες νύχτες να μετρούν την αντοχή μου, σ' ένα πιάτο... ένα ποτήρι... σε μια ζωή που δεν μοιράζεται...


Στα λόγια της καρδιάς, δεν υπάρχει παρά μόνον αντίλαλος... ξερό κλαδί κι η θάλασσα σιωπηλή στον αποχαιρετισμό της, κρατάει τα μυστικά που μοιραστήκαμε μαζί της...


Η ζωή μας, σε φωτογραφίες.. το ταξείδι σου, χωρίς επιστροφή... 


Η μνήμη αφέντρα σ' ένα παρόν ραγισμένο, κάνει βήματα μπροστά... χωρίς εσένα...





Καλλιόπη







https://youtu.be/O4e30llJVxs











ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

20 σχόλια:

  1. Κυρία Σουφλη με Με συγκινησατε πολύ!.... Δεν έχω την αφέλεια να σας πω λόγια παρηγοριάς... Μόνο να είστε καλά! Υπηρξατε τυχερή που ζησατε με τον άνθρωπο που θελήσετε, που δεν σας απογοήτευσε κι ας έφυγε αφήνοντας σας όπως περιγράφετε...
    Χ. Μια αναγνώστρια σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ζωή, μ' έμαθε να κρατώ τις όμορφες στιγμές...τις αρνητικές, τις πέταξα στης λήθης το πηγάδι...

      Να είστε καλά

      Διαγραφή
  2. Και πάνω που σε ρωτούσα για φωτογραφίες του...
    Βλέπω ένα καθαρό ειλικρινές πρόσωπο!
    Να είσαι πάντα καλά και να μην ξεχάσεις ποτέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποτέ δεν ξεχνάς ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής σου...

      Διαγραφή
  3. ...Να ειστε παντοτε ευτυχισμενη , υγειεστατη και αξιαγαπητη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πόπη, ας καλοτυχίζεις τον εαυτό σου που μοιράστηκες το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου με αυτόν τον άνδρα με τα ολόφωτα μάτια, το ολόφωτο χαμόγελο. Πες ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Ζωή κι ας έφυγε εκείνος νωρίς. Η αγάπη είναι αυτό που ενώνει τους ανθρώπους και αυτή δεν καταλύεται με το θάνατο. Συνεχίζει το αιώνιο ταξίδι της, ίσως ακόμα πιο δυνατή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Κατερίνα μου, καλοτυχίζω τον εαυτό μου, γιατί αγάπησα κι αγαπήθηκα βαθιά...

      Υπάρχουν πολλοί που δεν συνάντησαν και δεν θα συναντήσουν ποτέ την αγάπη...

      Υπάρχουν πολλοί, που επιλέγουν να παίξουν με την αγάπη...

      Υπάρχουν όμως κι αυτοί, που έχοντας γνωρίσει στην πράξη την αγάπη, προτιμούν την μοναχικότητα, αντί να ξοδεύονται σε εφήμερες ανούσιες σχέσεις... οι κάψυχοι, οι μικρόψυχοι, τους αποκαλούν "αγάμητους"...
      Αυτοί όμως ξέρουν ότι έζησαν μια μεγάλη ολοκληρωμένη αγάπη, που ακόμα κι αν έφυγε ο άνθρωπός τους, δεν θα γίνουν ποτέ υποδοχείς του one night stand... θα προτιμήσουν την μοναχικότητα, ή θα δόσουν απόθεμα αγάπης μόνον σ' αυτούς που το αξίζουν... γιατί η ζωή, συνεχίζεται...

      Διαγραφή
  5. Στις κακοήθειες της κλειδαρότρυπας, η απάντησή μου είναι σιωπή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΤΙ εννοει η ποιητρια;

      Διαγραφή
    2. Να υποθέσω, πως δεν ήσουν ο συντάκτης της κακοήθειας;;;
      Συνήθως, ο δολοφόνος, γυρίζει στον τόπο του εγκλήματος...

      Αν δεν ήσουν, ας το να πάει στο διάολο, μαζί με τον συντάκτη της και μην ρωτάς...

      Διαγραφή
    3. Οχι βεβαια......εγω δεν γραφω κακοηθειες....
      Ακου "ο φονιας γυριζει παντα στον τοπο του εγκληματος".
      Μωρε ΤΙ αστυνομικο δαιμονιο ειναι τουτο;


      ΥΓ
      Και που ρωτας ομως με υποτιμας.

      Διαγραφή
    4. Τι δεν γράφεις; Κακοήθειες;;;
      Θα χρειαστούν εκατοντάδες σελίδες με τις κακοήθειές σου εναντίον μου και όχι μόνον... αλλά ας το πάρει το ποτάμι...

      ΒΡΕ, ΘΑ ΠΕΙΣ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΠΙΤΈΛΟΥΣ;;;
      Να με κοιτάξεις στο ΕΝΑ μάτι, μια και το άλλο θα μου το βγάλεις, και να μου πεις ΜΙΑ ΕΡΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.

      Διαγραφή
    5. Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει...
      Αλλά, γουρούνι στο σακκί, ποιός παίρνει;

      Διαγραφή
  6. ΕΊΧΑ ΤΗΝ ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ ΠΕΡΊ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΎ ΣΆΣ ΧΑΡΑΚΤΉΡΑ. ΤΏΡΑ ΌΜΩΣ ΠΉΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΉ ΜΈΣΩ ΤΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΏΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΈΣ ΣΆΣ ΕΠΊΣΗΣ ΑΥΤΏΝ. ΜΠΡΆΒΟ ΣΆΣ ΚΑΙ ΠΆΝΤΑ ΑΞΊΑ ΣΤΗΝ ΖΩΉ ΣΆΣ. ΚΑΛΉ ΜΝΉΜΗ ΚΑΙ ΚΑΛΉ ΣΥΝΈΧΕΙΑ ΣΤΟ ΜΈΛΛΟΝ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σας ευχαριστώ, κύριε Παναγιώτη
      Η ζωή, είναι απρόβλεπτη στο ξόδεμα της χαράς, μα και της λύπης, αρκεί να ξέρουμε να μην την αφήνουμε να προσπερνά μένοντας άπραγοι θεατές...

      Διαγραφή
  7. Ποπη να εισαστε παντα καλα να τον θυμοσαστε ,ειναι βεβαιο κι πανω που ειναι σας καμαρωνει και νιωθει υπερηφανος για τα εργα σας και τον αγωνα σας !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ήμουν περήφανη γι αυτόν κι εκείνος για μένα...

      Διαγραφή
  8. ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ..ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ!! ΚΛΑΙΩ..
    Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΣΦΙΧΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑΙΝΙΑ..
    ΣΑΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ, ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΙΣΩΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΟΥΣΙΚΗ!
    https://www.youtube.com/watch?v=BPJpQKlf4uc
    ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΕΒΑΣΜΟ.. ΧΑΡΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαρά, σαν ζευγάρι, ζήσαμε και όμορφες και δύσκολες στιγμές...
      Με τις όμορφες τον αποχαιρέτησα στο στερνό του ταξείδι, κι αυτές κράτησα να με συντροφεύουν στην πορεία μου χωρίς αυτόν...και η ζωή, συνεχίζεται...

      Σ' ευχαριστώ

      Διαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ