Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Ως πότε;


 

γραφει ο αρισταρχος

Άκουγα στο enikos τον νεαρό φοιτητή σε ρυθμό πολυβόλου να απαριθμεί τα έξοδα από μια πιθανή συμβίωση με την κοπέλα του σε μια γκαρσονιέρα σαν την τρύπα της αλεπούς. Δημοσιογράφοι και πολιτικοί άκουγαν ακίνητοι, ψυχροί. Αγάλματα εξιστόρησης μιας νέας καταστροφής οικονομικών Σοδομογομόρων. Και ήταν σαν να τους έβλεπα όλους, και τους τριακόσιους, σαν να γινόταν η συζήτηση στην βουλή. Θυμήθηκα  τον μακαρίτη τον πατέρα μου που μου έλεγε “εκατό ξυλιές σε ξένο κώλο δεν είναι τίποτε”.

Αυτοί είναι, οι ίδιοι που ψήφιζαν χθες το μνημόνιο3. Αυτοί, που φώναζαν προχθές για το μνημόνιο2. Αυτοί, που χτυπιόντουσαν για το μνημόνιο1. Αυτοί, που έβαλαν στόχο το ευρώ πάση θυσία, για να μην ξεγλιστρήσει η παραστρατημένη στα χέρια της Ρωσίας ή της Κίνας. Και το “πάση θυσία” έπεσε πάνω στην φτωχολογιά. Την ισοπέδωσε, την διέλυσε. “Μπράβο ήρωες! Όλοι σας θα πολεμήσετε, όλοι μας θα σωθούμε!” Και νά τα κροκοδείλια δάκρυα, ακόμα κι απ’ αυτήν την Μέρκελ. Αυτοί!
 
Εμείς που παρακολουθούμε την προετοιμασία της “τελικής λύσης μας”. Εμείς, που αγωνιζόμαστε να βγάλουμε το κεφάλι έξω από το νερό να πάρουμε ανάσα. Και για να το κάνουμε πατάμε, αδιάφορο πού, αρκεί να πάρουμε ανάσα. Εμείς, που βλέπουμε το τσουνάμι νάρχεται και δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι θα σκεπάσει όλους εμάς, και μόνο εμάς. Όλοι οι άλλοι που κάνουν τα αφεντικά θα σωθούν παρέα με αυτούς που μάζευαν χρόνια το …μέλι.
Καθημερινά χάνουν το ηλεκτρικό ρεύμα εκατοντάδες σπίτια. Χάνουν το νερό, χάνουν την μάχη με την ψυχική τους ισορροπία. Παίρνουν τα ραβασάκια της εφορίας για ληξιπρόθεσμα μηδενικών δηλώσεων.
 
 Της παραφροσύνης ήλιε υπαρκτέ. 
 
 Ρίχνουν καθημερινά στον καιάδα έναν λαό. Ως ποιο όριο; Έπαψαν να υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Το γνωμικό τους είναι ο σώζων εαυτόν σωθείτω.
Μιλάμε για πείνα συνανθρώπων μας και ακούμε για καταθέσεις χιλιάδων από άλλους. Δεν βρίσκεται η χώρα σε κατάσταση ανάγκης; Δεν βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό; Δεν βρίσκεται με το φάσμα της κατάρρευσης ; Εμπρός λοιπόν, να πληρώσουν χοντρά όλοι αυτοί που τόσα χρόνια μάζευαν τον ιδρώτα της “παραστρατημένης” μας. Η πατρίδα έχει την ανάγκη όλων μας, όσοι θέλουν να φέρουν το όνομά της και όχι μόνο των βολικών.
 
Τα παιδιά μας ζητούν ζωή,οράματα κι εμείς τα στέλνουμε ανεργεία, γκλοπς, χημικά, καπνογόνα, κροτίδες και ραβασάκια γεμάτα φοροβλακεία. Η πατρίδα ζητάει σωσίβια και μεις τα ξεπουλάμε.
Ως πότε; Οι καιροί δεν περιμένουν.



 http://aienaristeyein.com






Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ