Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Κι αν κάποιοι σε πόνεσαν, το μέλλον είναι εκεί, έτοιμο να σε αποζημιώσει.



Μην ψάχνεις σε όλα μια αιτία, ένα λόγο για τον οποίο γίνονται, μια εξήγηση για να κλείσεις την ιστορία μέσα στο κεφάλι σου. 
Κι όλα αυτά, γιατί η ζωή προχωράει. 
Κι ακόμα κι αν κάποιοι σε έχουν πονέσει, το μέλλον είναι εκεί, έτοιμο να σε αποζημιώσει για τη φθορά που σου προκάλεσε το παρελθόν…




Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

 Είναι αυτή που θα σε εξιτάρει, θα σε κερδίσει, θα σου δώσει το
 έναυσμα και τη δύναμη να προχωρήσεις παρακάτω.


Θα σε κάνει να θες με αγωνία να παρακολουθήσεις τη συνέχεια, να το δεις, να το ζήσεις! Όμως, ποιος είπε ότι το τέλος είναι λιγότερο σημαντικό; Ποιος είπε πως τα πάντα είναι αέναα χωρίς ημερομηνία λήξης;


 Κάποιος πάντα καθορίζει το τέλος. Σε ένα πρόγραμμα, οι συντελεστές του, σε μία σειρά, η σεναριογράφος της, σε ένα αναλώσιμο προϊόν, ο παραγωγός του, σε μία σχέση, ο ένας ή κι οι δύο συντελεστές της.


Ο χωρισμός είναι μια κατάσταση που –θέλοντας και μη– έχουν βιώσει όλοι στη ζωή τους. Κάποιοι πιο ανώδυνα, ενώ κάποιοι άλλοι με μεγαλύτερο πόνο. Σε κάποιες περιπτώσεις πιο ανώδυνα, ενώ σε κάποιες άλλες με μεγαλύτερο πόνο…


Εκείνος ο «άλλος» που ξαφνικά θέλεις να μετατρέψεις σε έναν άγνωστο, –δυστυχώς ή ευτυχώς– άγνωστος δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ. Ακόμα κι αν δε σας ενώνει τίποτα πια και θέλετε να απομακρυνθεί ο ένας εντελώς απ’ τη ζωή του άλλου σβήνοντας όλα τα ίχνη που εγκυμονούν τον κίνδυνο να σας θυμίσουν κάτι απ’ το παρελθόν.


Πάντα, όταν πέφτει η αυλαία, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Κι όχι κατ’ ανάγκη αρνητικά. Η θλίψη σου μπορεί να συνδυαστεί με την ελπίδα πως «τα καλύτερα είναι αυτά που ακόμα δεν έχουνε έρθει», ο θυμός και τα νεύρα σου με ανακούφιση της απαλλαγής από ένα πρόσωπο που ίσως δε σου άξιζε ή δεν του άξιζες.


Ο χωρισμός όμως είναι ένα απ’ τα στάδια στη ζωή ενδεικτικό του χαρακτήρα κάθε ανθρώπου. Ό,τι κι αν έγινε, ό,τι κι αν σου έκανε, όποια κι αν ήταν η αιτία χωρισμού, τώρα είναι ώρα να αναδείξεις περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή την αξιοπρέπειά σου. 

Αντί να κυκλοφορείς εξαπολύοντας μύδρους για το πρόσωπό του, υπενθυμίζοντας σε όλους σου τους φίλους και γνωστούς πόσο ανάρμοστη ήταν η συμπεριφορά του απέναντί σου, σεβάσου. 

Όχι αυτόν/αυτήν, που πιθανότατα όντως να έχει εκτελέσει κατακόρυφη πτώση στα μάτια σου αλλά τον εαυτό σου. Τον εαυτό σου, μιας και το  άτομο αυτό ήταν –για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα– επιλογή σου.


Μία επιλογή που έκανες εσύ, που στήριξες μέχρι το τέλος της, ακόμα κι αν εκ των υστέρων αποδείχτηκε λανθασμένη. 

Χρόνος και στιγμές απ’ τη ζωή σου που αφιέρωσες στο συγκεκριμένο πρόσωπο. 
Δε νομίζεις πως είναι ειρωνεία να βγαίνεις και λες πως το ίδιο το άτομο που λίγες μέρες πριν εξύψωνες και πρόβαλες ως το είδωλό σου, θες να εξαφανιστεί απ’ τον πλανήτη; 
Συνοδεύοντας βεβαίως τη δήλωσή σου με μια σειρά από κοσμητικά επίθετα…


Οι άνθρωποι μετά το χωρισμό σου δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο. Αυτό είναι γεγονός.
Ποιο είναι όμως το πραγματικό;
Κρύβονταν όντως πίσω από ένα προσωπείο όσο καιρό συναναστρέφονταν μαζί σου;

Στο σημείο αυτό υπάρχουν δύο απόψεις.

 Η πρώτη πως καθώς εσύ ήσουν κάτι ιδιαίτερο εκείνο το χρονικό διάστημα στη ζωή τους, τους «έβγαζες» έναν άλλο εαυτό.

Η δεύτερη πως εσκεμμένα μετά το «τέλος» -κι ενώ εσύ όσο διάστημα ήσασταν μαζί έβλεπες τον πραγματικό τους εαυτό- αλλάζουν τη συμπεριφορά τους προκειμένου να τη διαφοροποιήσουν από την «τότε» συμπεριφορά.


Και συχνά θέλουν να κάνουν την αντίθεση τόσο έντονη που μεταβαίνουν σε ένα επίπεδο απόλυτης τυπικότητας, που λες και πατάνε «delete» σβήνουν στο λεπτό όλες τις στιγμές που περάσατε μαζί.


Με μια δόση αλήθειας απ’ τους υποστηρικτές και των δύο ομάδων, κατέληξα σε μια τρίτη άποψη.

Ίσως τελικά εσύ, όσο καιρό ήσασταν μαζί, τον έβλεπες διαφορετικά. Εθελοτυφλούσες, ερμήνευες πολλά πράγματα όχι όπως είναι, όχι όπως φαίνονται στον εξωτερικό παρατηρητή, αλλά όπως θα ήθελες εσύ να είναι.

Τον δικαιολογούσες, έβρισκες πάντα μία εξήγηση στη συμπεριφορά του, ώστε να παραβλέπεις τα μειονεκτήματα του χαρακτήρα του.

Ήταν βλέπεις «δικός σου», κι ως «δικό σου» έπρεπε να τον προστατέψεις μέσα στο μυαλό σου, να τον εξιδανικεύσεις.


Ο έρωτάς σου δε σε άφηνε να δεις ξεκάθαρα κι όταν η λογική το έκανε, κατάφερνε πάντα να την υπερκαλύπτει.

Τώρα, λοιπόν, που δεν είναι πια ο «δικός σου», όχι, δεν άλλαξε χαρακτήρα.

Ίσως είναι λίγο πιο επιδεκτικά σκληρός ή αδιάφορος μαζί σου.

Κατά βάθος όμως είναι και θα παραμείνει ο ίδιος. Απλώς εσύ τον είχες συνηθίσει σε πιο γλυκιά βερσιόν που πλέον δεν μπορείς με τίποτα να συμβιβαστείς με τη νέα του συμπεριφορά.


Μην ψάχνεις σε όλα μια αιτία, ένα λόγο για τον οποίο γίνονται, μια εξήγηση για να κλείσεις την ιστορία μέσα στο κεφάλι σου. 
Κι όλα αυτά, γιατί η ζωή προχωράει. 
Κι ακόμα κι αν κάποιοι σε έχουν πονέσει, το μέλλον είναι εκεί, έτοιμο να σε αποζημιώσει για τη φθορά που σου προκάλεσε το παρελθόν…


Γράφει η Βασιλική Γουγούλα

 
Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ