Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Θέλω να ζήσω. Κι ας πονέσω χίλιες φορές ακόμα.





Είναι δύναμη να νιώθεις, είναι δύναμη να μη φοβάσαι τις αλλαγές, είναι δύναμη να δέχεσαι κριτική, ακόμα και για αυτές τις ευαισθησίες σου. 

Είναι δύναμη να “γδύνεις” τον εαυτό σου απέναντι στους άλλους και αυτό να μη σε σταματάει αλλά αντιθέτως, να σε κάνει να θες να προχωρήσεις ένα βήμα πιο κάτω…




Είναι δύναμη, να ρίξεις εσύ, τα τείχη που σήκωσες γύρω σου για να μην πληγώνεσαι...
Είναι δύναμη, να κοιτάξεις κατάματα τη ζωή... κι ας πληγωθείς... 
Τώρα πια ξέρεις να φυλάγεσαι...


Καλλιόπη





Της αναγνώστριάς μας, Εύης Μαυρογιάννη.



Ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις έλεγε: “Απέφυγα μετά περίσσιας βδελυγμίας ό,τι τραυμάτιζε το ερωτικό μου συναίσθημα και την προσωπική μου ευαισθησία”


Είμαι σε μία φάση εσωτερικής αντιπαλότητας. Πολλές φορές συμφωνώ με αυτό. Κι άλλες τόσες, θέλω να το πατάξω, να το διώξω. Τι είναι αυτό άραγε; Άμυνα, αυτοπροστασία, δειλία;

Μετά από μεγάλη εσωτερική αναζήτηση, πιο πολύ ρέπω προς το “θέλω να νιώσω”. 
Κι ας ματώσω. 

Θέλω να ζήσω. Κι ας πονέσω χίλιες φορές ακόμα.
Θέλω να συναντήσω ανθρώπους που θέλουν το ίδιο.
Θέλω σταθερότητα στα δικά μου συναισθήματα αλλά και κυρίως, να βλέπω σταθερότητα στα συναισθήματα των άλλων. 


Μάλλον αυτό εννοούσε κι ο Μάνος ως εξαιρετικά ευαίσθητος άνθρωπος.


Από την άλλη, κρύβεται μια τεράστια παγίδα πίσω από αυτό…
Αν φοβάμαι να τολμήσω, ζω ή απλώς αναπνέω; Ποιο από όλα είμαι αληθινά φτιαγμένη να αντιμετωπίσω; Έχω γεννηθεί για να αυτοπροστατεύομαι μόνο;


Και τι κάνω όταν αυτή η τρομακτική προστακτική, μου ουρλιάζει “Νιώσε;”
Με πικρία, όλο και συχνότερα διαπιστώνω πως για πολλούς, η ευαισθησία και η φανέρωση των συναισθημάτων μας, έχουν γίνει συνώνυμο της αδυναμίας, στις μέρες μας.


Εδώ, θα θυμηθώ κάτι που πάλι έλεγε ο ίδιος… “Να μην υποτιμάμε την ευαισθησία, θεωρώντας την κάτι εύθραυστο. Είναι η πιο σκληρή δύναμη του κόσμου, που μ’ αυτήν τον κατακτάς.”


Και νομίζω πως είχε δίκιο. 

Είναι δύναμη να νιώθεις, είναι δύναμη να μη φοβάσαι τις αλλαγές, είναι δύναμη να δέχεσαι κριτική, ακόμα και για αυτές τις ευαισθησίες σου. 

Είναι δύναμη να “γδύνεις” τον εαυτό σου απέναντι στους άλλους και αυτό να μη σε σταματάει αλλά αντιθέτως, να σε κάνει να θες να προχωρήσεις ένα βήμα πιο κάτω…

 Στ’αλήθεια, όμως…
 Πότε κάτι σε συγκίνησε τελευταία φορά;



Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ