Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ: ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΚΑΚΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΝΤΡΑ




 Συνήθως οι άντρες που κακοποιούν τις συντρόφους τους είναι ανώριμοι, παθολογικά ζηλιάρηδες, ελεγκτικοί, καχύποπτοι, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, εξαρτημένοι στην ουσία από τη σύντροφο τους ενώ η παράνοια και ο σαδισμός είναι αυξημένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τους. 

Σε κάποιους άλλους παρατηρείται επίσης μια διαταραχή προσωπικότητας ναρκισσιστικού τύπου. Αυτοί οι άντρες είναι πολύ δύσκολο δυστυχώς να αλλάξουν γιατί έχουν μια τέτοια ¨ατσαλάκωτη¨ εικόνα για τον εαυτό τους που οτιδήποτε νιώσουν ότι πάει να απειλήσει την εικόνα τους αυτή, ή θα το απορρίψουν ή θα το διαστρεβλώσουν. 

Συνεπώς θα κατηγορήσουν όλους τους άλλους για τη δικιά τους συμπεριφορά και πολύ δύσκολα θα αναλάβουν την ευθύνη να δουλέψουν πάνω στα προβλήματα της σχέσης τους. 

Βλέπουν τον εαυτό τους εξιδανικευμένα, έχουν ιδέες μεγαλείου και πολλές φορές διεκδικούν με ένα δραματικό τρόπο, σα να είναι οι ίδιοι ηθοποιοί στο θέατρο της ζωής τους. 








"Παρτο χαμπαρι .
Ο ΑΝΤΡΑΣ ο ΣΩΣΤΟΣ ειναι αλανι.
Την γυναικα την θεωρει κατωτερη.
Παντα εχει τον πρωτο και τον τελευταιο λογο αυτος.
Η γυναικα θα πει την αποψη της αλλα την ΤΕΛΙΚΗ κουβεντα θα την πει ΑΥΤΟΣ.
Σηκωθηκαν τα ποδια να χτυπησουν το κεφαλι;

ΕΤΣΙ ειναι. 

Η γυναικα τον ανδρα πρεπει να τον φοβαται."


Την συζήτηση αυτή άκουγα πρόσφατα από παρέα σε γειτονικό τραπέζι, και σηκώθηκαν οι τρίχες της κεφαλής μου και μάλιστα από... αντράκι μεταξύ 45-50, που το έπαιζε μάγκας βαρύς κι ασήκωτος!

Και δίπλα του, κι άλλοι "άντρες" και... κοτούλες... Οι πρώτοι συμφωνούσαν και οι δεύτερες... τους ανέχονταν, με γελοία επιχειρήματα...

Τέτοια αντράκια, κυκλοφορούν πολλά... και πολλές ... κότες...

Άντρας που θα σηκώσει χέρι σε γυναίκα, ΜΟΝΟΝ ΑΝΔΡΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.

Και γυναίκα που θα ανεχθεί τέτοιες συμπεριφορές, είναι ΑΞΙΟΛΥΠΗΤΗ. 

 
Δώστε του  τα παπούτσια στο χέρι, κι ας πάει  σε ψυχίατρο, να του λύσει το πρόβλημα.
Κι αν υπάρχουν παιδιά, μην επιτρέψετε ποτέ να βιώσουν τον βιασμό της βίας σας.
Πάρτε τα και φύγετε.


ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΕΣ.


 
Καλλιόπη Σουφλή

Υ.Γ. Ευτυχώς που κυκλοφορούν και ΑΝΔΡΕΣ, που σέβονται και τον εαυτό τους, και την γυναίκα που έχουν δίπλα τους.





Στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως η κακοποίηση των γυναικών από τους συντρόφους τους είναι κάτι όχι και τόσο ασυνήθιστο στην ελληνική πραγματικότητα. 

Η κακοποίηση μπορεί να εκδηλώνεται σε λεκτικό ή μη επίπεδο. 

Δηλαδή να έχει τη μορφή της ψυχολογικής-συναισθηματικής ή της σωματικής βίας.  



Όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενο άρθρο η κακοποιητική συμπεριφορά συνήθως έχει σαν στόχο την άσκηση ελέγχου. Είναι ο τρόπος του θύτη να επιδείξει τη δύναμη του απέναντι στη σύντροφο του και να νιώσει ότι έχει και ότι επανακτά τον έλεγχο μέσω της βίαιης συμπεριφοράς του.
 


Συνήθως ο άντρας που συμπεριφέρεται κατά αυτόν τον τρόπο έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όπου η βία ήταν καθημερινό φαινόμενο. 


Σαν παιδί το πιθανότερο είναι ότι και ο ίδιος είχε υπάρξει μάρτυρας κακοποίησης της μητέρας από τον πατέρα ή ότι είχε υποστεί και ο ίδιος κακοποιητικές συμπεριφορές μεγαλώνοντας σε ένα όχι και τόσο υγιές περιβάλλον. 



Συνήθως οι άντρες που κακοποιούν τις συντρόφους τους είναι ανώριμοι, παθολογικά ζηλιάρηδες, ελεγκτικοί, καχύποπτοι, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, εξαρτημένοι στην ουσία από τη σύντροφο τους ενώ η παράνοια και ο σαδισμός είναι αυξημένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τους. 



Σε κάποιους άλλους παρατηρείται επίσης μια διαταραχή προσωπικότητας ναρκισσιστικού τύπου. 


Αυτοί οι άντρες είναι πολύ δύσκολο δυστυχώς να αλλάξουν γιατί έχουν μια τέτοια ¨ατσαλάκωτη¨ εικόνα για τον εαυτό τους που οτιδήποτε νιώσουν ότι πάει να απειλήσει την εικόνα τους αυτή, ή θα το απορρίψουν ή θα το διαστρεβλώσουν. 



Συνεπώς θα κατηγορήσουν όλους τους άλλους για τη δικιά τους συμπεριφορά και πολύ δύσκολα θα αναλάβουν την ευθύνη να δουλέψουν πάνω στα προβλήματα της σχέσης τους. 



Βλέπουν τον εαυτό τους εξιδανικευμένα, έχουν ιδέες μεγαλείου και πολλές φορές διεκδικούν με ένα δραματικό τρόπο, σα να είναι οι ίδιοι ηθοποιοί στο θέατρο της ζωής τους. 



Όλη αυτή η συμπεριφορά τους έχει σαν βάση τη μειονεξία που νιώθουν και μια έλλειψη αγάπης για τον εαυτό τους κατά βάθος, έστω και αν δε μπορούν να την αντιληφθούν σε ένα συνειδητό επίπεδο.


Ένα κομμάτι τους το νιώθουν ανεπαρκές και έτσι όταν θα νιώσουν τη επερχόμενη ματαίωση θα επιτεθούν στη σύντροφο τους είτε λεκτικά είτε με την άσκηση σωματικής βίας για να ανακτήσουν μια ψευδή αίσθηση ικανοποίησης: δεν είναι πια οι αδύναμοι αλλά οι δυνατοί, μέσα στη σχέση. 



Αυτήν την ικανοποίηση την παίρνουν σε μη συνειδητό επίπεδο μέσα από την ταπείνωση και τον εξευτελισμό της γυναίκας.
 


Από την άλλη, η γυναίκα-θύμα σε πολλές περιπτώσεις είναι και η ίδια εξαρτημένη από τον σύντροφο της. 


Στη δομή της προσωπικότητας της υπάρχουν στοιχεία άγχους και κατάθλιψης τα οποία τρέφονται και μεγεθύνονται από την όποια μορφή βίας υπάρχει μέσα στην κακοποιητική σχέση. 


Το άγχος της, την οδηγεί σταδιακά στην κατάθλιψη και σαν αποτέλεσμα καταλήγει να νιώθει ανήμπορη να αλλάξει τη ζωή της. 


Αν εξαρτάται και οικονομικά από τον σύντροφο της, ακόμα χειρότερα. 


Ένας φαύλος κύκλος εγκλωβισμού δημιουργείται για τη συγκεκριμένη γυναίκα. 


Η ίδια παγιδεύεται στο φόβο ενός πιθανού ξεσπάσματος θυμού του συντρόφου της. 


Τα συναισθήματα της προς το θύτη είναι μεικτά.


Από τη μία νιώθει αγάπη ίσως και συμπόνια για τον ίδιο. 


Είναι μια πλευρά του εαυτού της που τον δικαιολογεί για το φέρσιμο του, που καταλαβαίνει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην παιδική του ηλικία ή αντιμετωπίζει τώρα λόγω δουλειάς, οικονομικών, ευρύτερου οικογενειακού περιβάλλοντος και πιστεύει ότι όταν ηρεμήσει από αυτά που τον απασχολούν θα είναι και διαφορετικός απέναντι στην ίδια. 


Θέλει και προσπαθεί να τον καταλάβει, να τον στηρίξει και ίσως ένα κομμάτι της παραμένει ερωτευμένο μαζί του.
 


Από την άλλη όμως νιώθει καταπιεσμένο θυμό και πίκρα για όλα αυτά που έχει υποστεί από την άδικη συμπεριφορά του. 


Έτσι τα θετικά συναισθήματα που έχει για αυτόν δηλητηριάζονται και δε νιώθει καλά μέσα στη σχέση. 


Καταλήγει όμως στην λανθασμένη εντύπωση ότι μπορεί να τον αλλάξει μέσα από την αγάπη της και την υπομονή της. 


Πιστεύει ότι για τη βία που της ασκείται κάπου φταίει και η ίδια. 


Βέβαια και αυτό είναι μια λάθος αντίληψη της. 


Δε φταίει η ίδια για τον τρόπο που επιλέγει ο σύντροφος της να την “διορθώσει” ή να τη “συνετίσει”. 


Ας πάρουμε για παράδειγμα ότι τον συγκεκριμένο άνθρωπο που κακοποιεί τη σύντροφο του τον “νευριάζει” κάποιος προϊστάμενος στη δουλειά του.
Θα τον χτυπήσει; 

Αμφιβάλλω, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα χάσει τη δουλειά του και το ξέρει. 

Συνεπώς όταν θέλει μπορεί να ελέγξει τις παρορμήσεις του άρα το “δεν το ήθελε να με χτυπήσει απλά έχασε την ψυχραιμία του” δεν αποτελεί πραγματική δικαιολογία.
 


Αυτό που πρέπει να κάνει ο θύτης είναι να δει το πρόβλημα του, να το παραδεχτεί, και να πάρει την απόφαση και την ευθύνη να αλλάξει τη συμπεριφορά του, πηγαίνοντας σε έναν ψυχολόγο, ώστε να καταλάβει τα βαθύτερα κίνητρα του. Την ανάγκη που τον ωθεί να συμπεριφέρεται έτσι.
 


Σε επόμενο άρθρο θα αναπτύξω περισσότερο το προφίλ της γυναίκας που ανέχεται έναν κακοποιητικό σύντροφο και τους λόγους για τους οποίους μένει σε μια τέτοια σχέση.  




 

Χαριέττα Λιακάκη
Ψυχολόγος MSc


 
Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

8 σχόλια:

  1. Εξαιρετική η επιλογή του άρθρου, όπως και η περιγραφή του άντρα ως θύτη.
    Θύμα είναι κι αυτός, κυρία Σουφλή. Θύμα και μάλιστα αξιολύπητο.
    Τέτοιοι άντρες, δεν πρέπει ούτε σχέσεις να κάνουν, πολύ περισσότερο να δημιουργούν οικογένεια, γιατί διαιωνίζουν αρνητικές καταστάσεις.
    Το σχόλιο σας, κυρία Σουφλή, κτυπά στην καρδιά του προβλήματος.

    Να αναρτάται συχνά τέτοια άρθρα. Είναι αφυπνιστικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι περισσότεροι δράστες ανατράφηκαν σε οικογένειες όπου επικρατούσε “πόλεμος”.
    Από τη βρεφική και την παιδική τους ηλικία, μεγάλωσαν σε ένα εχθρικό περιβάλλον όπου η συναισθηματική και η σωματική βία θεωρούνταν κάτι το “φυσιολογικό”».
    Ο άντρας ο οποίος μεγάλωσε σε τέτοιο περιβάλλον «μπορεί να ενστερνιστεί από πολύ νωρίς στη ζωή του την περιφρόνηση που δείχνει ο πατέρας του για τις γυναίκες.

    Το αγόρι μαθαίνει ότι ο άντρας πρέπει να έχει πάντα υπό τον έλεγχό του τις γυναίκες και ότι για να το πετύχει αυτό πρέπει να τις εκφοβίζει, να τις πληγώνει και να τις υποβιβάζει.

    Συγχρόνως, μαθαίνει ότι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να έχει την επιδοκιμασία του πατέρα του είναι να συμπεριφέρεται όπως και εκείνος.
    Δηλαδή φαύλος κύκλος.

    Αυτή είναι η εικόνα της κοινωνίας μας, στις περισσότερες οικογένειες.
    Μην σας κάνει εντύπωση, κυρία Σουφλή.
    Δικαιολογώ απόλυτα την άποψή σας, πως ελάχιστοι είναι ΑΝΔΡΕΣ, όπως γράφετε.

    Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως και τα κορίτσια δεν κακοποιούνται από τους πατεράδες τους.
    Η γυναίκα όμως, έχει την ικανότητα την βία να την μετατρέψει σε προσφορά αγάπης στον σύντροφό της.
    Ο άντρας, όχι.
    Έχει ευνουχιστεί και αν δεν ζητήσει την βοήθεια ψυχολόγου, είναι καμμένο χαρτί κι αλοίμονο στις γυναίκες που συναντήσει στη ζωή του.
    Τις καίει κι αυτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είμαι παντρεμένη δεκαπέντε χρόνια με τον άντρα μου όταν τον γνώρισα ήταν εικοσιοκτώ και εγώ ένα χρόνο μικρότερη ήταν και είναι ένας ήρεμος καλός και φιλότιμος άντρας καθόλου νευρικός και καθόλου ζηλιάρης . Εγώ από την πλευρά μου προσπαθούσα να είμαι ευγενική και αυτό που λέμε γλυκιά και γατούλα πολλές φορές προσποιητά γιατί είχα βγει από μια κακή σχέση και η ασχολία μου στο φεμινιστικό κίνημα μου είχαν προκαλέσει μια στρεβλή προκατάληψη με αποτέλεσμα αυτός να είναι καλός και ειλικρινής μαζί μου και εγώ να προσπαθώ επιβληθώ και να τον προσβάλω διαρκώς, κάποια φορά είχαμε βγει με φίλους στο Λουτράκι και πάνω στην κουβέντα τον αποκάλεσα μαλάκα η αντίδρασή του με ξάφνιασε αλλά και με συνέφερε μου γύρισε ανάποδη και μου μάτωσε τη μύτη και το στόμα με άφησε σύξυλη λέγοντάς μου ότι αν συνέλθω κάποτε να ψάξω να τον βρω. Έψαξα τον βρήκα του είπα ότι είχα καταλάβει το λάθος μου σήμερα έχω μια υπέροχη οικογένεια ένα γιό και δυο κορίτσαρους. Αυτά τα έγραψα για να πω ότι ναι η βία είναι άσχημη αλλά καμιά φορά μας χρειάζεται και καμιά ανάποδη μπορεί να μας αλλάξει προς το καλό όλη τη ζωή μας κυρία Πόπη.
    Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλώττα λανθάνουσα, αλήθεια λέει...
      Και πριν οι λέξεις καταλήξουν στα χείλη, έχουν δουλευτεί στο μυαλό και στην ψυχή.

      Θέλετε δηλαδή αν μας πείσετε, πως αποκαλέσατε τον σύζυγό σας "ΜΑΛΑΚΑ", χωρίς να πιστεύετε πως είναι ΜΑΛΑΚΑΣ.

      Αν και έχω την αίσθηση πως αυτό το σχόλιο ΔΕΝ είναι γυναικείο, αλλά γράφτηκε από άντρα, για να δικαιολογήσει επόμενα στημένα σχόλια, θα παραστήσω τον ... μαλάκα, και θα κάνω πως θεωρώ γυναικεία την απάντηση.

      Και πάλι η άποψή μου είναι κάθετη.
      Ως παλιά καραβάνα στη ζωή, από την στιγμή που θ' αποκαλέσεις τον άνθρωπό σου "ΜΑΛΑΚΑ" και μάλιστα δημόσια, τον έχεις πεθάνει πρώτα μέσα σου... τον έχεις υποτιμήσει... τον έχεις γελοιοποιήσει μέσα σου.
      Έχει ραγίσει το γυαλί.
      Και τα ραγισμένα γυαλιά, δεν ξανακολλάνε ποτέ...
      Προσωπικά, πριν φτάσω να χαρακτηρίσω τον άνθρωπό μου ΜΑΛΑΚΑ, θα είχα φύγει, ή θα τον είχα πετάξει έξω... κι ας είχα παιδιά.

      Όχι... "Δήμητρα"...δεν επιτρέπω σε κανέναν σύντροφο ή σύζυγο, να σηκώσει χέρι επάνω μου.
      Είμαι της άποψης, ότι οι διαφορετικές απόψεις δυο ανθρώπων, λύνονται με τον καλοπροαίρετο διάλογο ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ... και αυτό εφάρμοζα πάντα στη ζωή μου... τον καλοπροαίρετο διάλογο.
      Όταν έβλεπα νταϊλίκια, άνοιγα την πόρτα και τον πέταγα έξω, ή έφευγα.

      Διαγραφή
  4. Είναι άποψή σας και για μένα σεβαστή, ευχαριστώ που ανεβάσατε το σχόλιό μου.
    Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν υπάρχουν ΑΝΤΡΕΣ που κακοποιούν γυναίκες.
    Κάποιοι που βιολογικά ανήκουν στα αρσενικά το κάνουν αυτό αλλά σίγουρα όχι άντρες. Ν.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ με την άποψή σας.
      ΑΝΤΡΙΚΙΑ θέση.

      Ένας φίλος, έλεγε πως αυτοί που βιολογικά ανήκουν στα αρσενικά, αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΔΡΕΣ, είναι οι... σαβουρογάμηδες, γιατί ΓΥΝΑΙΚΑ, δεν υπάρχει περίπτωση να στεριώσουν, μόνο σαβούρες θα τους κάτσουν... (συγνώμη για την έκφραση, αλλά την μετέφερα όπως ακριβώς μου την είπε).

      Κι όπως έλεγε ο Βίκτωρ Ουγκώ: "Ο Άνδρας, είναι ένας Ναός και η Γυναίκα, το Ιερό. Μπροστά στον Ναό, αποκαλυπτόμαστε και μπροστά στο Ιερό, γονατίζουμε".

      Αλλά αυτά, είναι ψηλά γράμματα για τα... παλιομαντολίνα του λοχαγού Κορέλι και για τις κοιμισμένες αλογόμυγες ΤΣΕ-ΤΣΕ... χαχαχαχαχαχαχα

      Διαγραφή
  6. Όλα τα αναλύσαμε αλλά την παράμετρο να ρίχνει ξύλο ή γλώσσα δεν το αναφέρει κανείς. Να φωνάζει να γκρινιάζει και ακόμη να βγάζεις σενάρια από το πουθενά και να τα λέει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ