Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΡΑΓΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΜΑΣ; Με αφορμή τις κατά καιρούς εξαγγελίες των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων και την κατ’ επίφαση Δημοκρατία.







Από τον Δρ. Ν. Ηλία Ν. Ηλιακόπουλο

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του Συντάγματος (Σ) το πολίτευμα της Ελλάδος είναι προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία, θεμέλιο του δε «είναι η λαϊκή κυριαρχία». Η κοινοβουλευτική δημοκρατία σημαίνει αναγνώριση του κοινοβουλίου ως νομοθετικού σώματος, επομένως πρόκριση του συστήματος της έμμεσης δημοκρατίας, στα πλαίσια της οποίας οι νομοθετικές αρμοδιότητες δεν ασκούνται απευθείας από τον λαό με συνελεύσεις του αλλά διαμέσου αντιπροσώπων του, που αυτός εκλέγει προς τούτο. 

Περαιτέρω στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ισχύοντος Σ ορίζεται πως θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. 
Ανακύπτει όμως θέμα, όταν παρ’ ότι τηρούνται τυπικά οι διαδικαστικοί μηχανισμοί της προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας σύμφωνα με τους ορισμούς της παρ 1 του θεμελιώδους άρθρου 1 και των άλλων συνταγματικών νομικών κανονιστικών διατάξεων που τις εξειδικεύουν, εν τούτοις υπονομεύεται, νοθεύεται ή χειραγωγείται η αληθινή πραγμάτωση καθημερινά της λαϊκής κυριαρχίας, με διάφορες αυταρχικές μεθοδεύσεις από οποιουδήποτε φορέα κρατικής εξουσίας κι αν προέρχεται. Ούτε αρκεί η αναφορά στο Σύνταγμα  πως όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, αν ο λαός δεν είναι πραγματικά κυρίαρχος σε όλα τα επίπεδα, που σύμφωνα με αυτό ασκεί την κυριαρχία του. 
Ακόμη και σε ακολουθία με όσα παραπάνω αναφέρθηκαν, η διάταξη της παρ 2 του άρθρου 1 του Σ, είναι ειδική και από την άποψη ότι συνδέεται λογικά και λειτουργικά με το σύστημα προστασίας και λαϊκής αντίστασης ενάντια σε κάθε προσπάθεια, είτε ολοκληρωτικής βίαιης κατάλυσης του Σ, είτε σφετερισμού ολικά ή μερικά της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτήν, σύστημα που εισάγεται μαζί με άλλες διατάξεις του Σ και ιδίως με τις διατάξεις των παρ 2,3 και 4 του άρθρου 120.
Οι επιμέρους διατάξεις του άρθρου 120 του Σ δημιουργούν ένα σύστημα προστασίας εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να σφετερισθεί την λαϊκή κυριαρχία και τις εξουσίες που απορρέουν από αυτήν. Ακόμη επιτάσσουν τον σεβασμό προς το Σύνταγμα και τους Νόμους που συμφωνούν με αυτό (Σ), ενώ υπογραμμίζεται πως η αφοσίωση στην πατρίδα και την δημοκρατία, αποτελούν υποχρέωση όλων των Ελλήνων. 
Οι πιο πάνω διατάξεις μαζί με την επίμαχη διάταξη της παρ 2 του άρθρου 1 του Σ επιβάλλουν περισσότερο την πρόληψη του σφετερισμού της λαϊκής κυριαρχίας που μπορεί να διαπραχθεί με την «έντεχνη» και κατ’ ουσία υφαρπαγή των εξουσιών που απορρέουν από αυτή. 
Στην ίδια μάλιστα κατεύθυνση οδηγεί και η διάταξη της παρ 1 του άρθρου 103 του Σ κατά την οποίαν οι δημόσιοι υπάλληλοι υπηρετούν το λαό «αφού αυτός είναι ο κυρίαρχος και οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην πατρίδα».
Ακόμη στην ίδια κατεύθυνση λειτουργεί και η διάταξη της παρ 4 του άρθρου 93 του Σ κατά την οποία Δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν Νόμο που το περιεχόμενο του «είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα» αλλά και η διάταξη της παρ 2 του άρθρου 87 κατά την οποία οι δικαστές σε καμία περίπτωση «δεν είναι υποχρεωμένοι να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος»
Τέλος στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 ορίζεται όλες οι εξουσίες έχουν ως μοναδική πηγή το λαό ταυτόχρονα δε «υπάρχουν» υπέρ αυτού. 


Ο ορισμός αυτός συγκροτεί μια λειτουργική και λογική ενότητα βασικής Συνταγματικής προσταγής που απευθύνεται σε όλα τα πολιτειακά όργανα, τα οποία είναι φορείς όλων των αντίστοιχων εξουσιών. 
Σε επίπεδο κυρώσεων το άρθρο 52 του ισχύοντος Συντάγματος, θεωρεί πως η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της πολιτείας που έχουν ως υποχρέωση να την διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Αφήνει δε στον κοινό νομοθέτη να ορίσει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής.

Και ενώ αυτά ορίζουν οι πιο πάνω συνταγματικές διατάξεις που κατοχυρώνουν στο γράμμα του Νόμου τη λαϊκή κυριαρχία , ζήτημα γεννάται κατά πόσον πραγματικά ευρισκόμεθα σε ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος ή σε συνταγματική εκτροπή σε σχέση με το άρθρο 1 του Συντάγματος, αφού δεν είναι καθόλου βέβαιο κατά πόσον οι αντιπρόσωποι του εκλογικού σώματος ενεργούν σύμφωνα με την βούλησή του ή ευρίσκονται σε πλήρη δυσαρμονία με αυτό.

Οι προεκλογικές δηλώσεις του τύπου “λεφτά υπάρχουν” οδήγησαν στην εξουσία στις 4-10-2009 το κόμμα του ΠΑΣΟΚ με τον τότε αρχηγό του Γιώργο Παπανδρέου. Όταν όμως ανέλαβαν την εξουσία έκαναν ακριβώς τα αντίθετα από όσα είχαν υποσχεθεί με τις “ προεκλογικές τους διακηρύξεις”, βάζοντας τον λαό στη γωνία και οδηγώντας τον στην θανατηφόρο αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

     Το ίδιο σενάριο παίχτηκε αργότερα με τις προεκλογικές δηλώσεις του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας τον Μάιο 2012. Τότε ο τελευταίος και το κόμμα του, είχε πομπωδώς εξαγγείλει πως δεν θα υπάρξουν αυξήσεις σε φόρους αλλά ούτε θα γίνουν άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Κι όμως λίγο καιρό αργότερα η κυβέρνηση της εσωτερικής τρόικας παρ’ ότι είχε εξαγγείλει τις παραπάνω προεκλογικές δεσμεύσεις έκανε ακριβώς τα αντίθετα, οδηγώντας μεγάλα τμήματα του Ελληνικού λαού στην εξαθλίωση και ανέχεια!


   Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ το φορολογικό έχει γίνει ο εφιάλτης του Έλληνα…

    Πόσο λοιπόν λειτουργεί πράγματι η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία μας, η οποία έχει θεμέλιο την υποτιθέμενη λαϊκή κυριαρχία;! Είναι άραγε επαρκής δικαιολογία πως τα κυβερνητικά όργανα πιέζονται από την Τρόικα;!

    Δεν υπολόγισαν την ψήφο του Ελληνικού λαού οι περισπούδαστοι αρχηγοί των δύο πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων  και οι πέριξ αυτών κινούμενοι; Θα τους ψήφιζε κανείς λογικός ψηφοφόρος , αν του έλεγαν ότι και λεφτά δεν υπάρχουν και το πάγωμα των μισθών ήταν Δικαιολογημένο αλλά και οι μειώσεις μισθών ήταν αναπόφευκτες;!

   Διαπιστώνεται λοιπόν δυσαρμονία μεταξύ του εκλογικού σώματος που εκφράζει υποτίθεται την λαϊκή κυριαρχία και των κυβερνήσεων που άλλα προεκλογικά εξήγγειλαν και άλλα πράττουν! Πως λοιπόν λειτουργεί το πολίτευμά μας κάτω από αυτές τις συνθήκες;

    Σκέφτηκε ποτέ κανείς ότι ο Ποινικός μας Κώδικας στο άρθρο 162 ΠΚ προβλέπει πως η εξαπάτηση εκλογέα για τη μεταβολή του εκλογικού του φρονήματος σε κάποια από τις εκλογικές (βουλευτικές –Δημοτικές- Κοινοτικές ) που αναφέρονται στο άρθρο 161 ΟΚ τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή.


    Φυσικά ο Νομοθέτης σήμερα θα πρέπει να σκεφθεί τροποποίηση της Διάταξης από πλημμέλημα σε κακούργημα σε σχέση  με αυτά που έχουν συμβεί με τέτοια θρασύτητα εναντίον του δυστυχώς πολλάκις αγόμενου και φερόμενου Ελληνικού λαού…!

   Η μήπως όσα έκαναν οι παραπάνω αρχηγοί εκ του Χάρβαρντ προερχόμενοι – ιδίως ο Τζέφρευ –Γιωργάκης Παπανδρέου- δεν δημιουργούν τουλάχιστον επαρκείς ενδείξεις ενοχής για το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας, που τιμωρείται με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη.

    Αλήθεια με όλα όσα έκαναν οι πολιτικοί υπεύθυνοι κυβερνήτες αυτής της χώρας με την ιδιότητά τους ως οργάνων του κράτους δεν κατέλυσαν  ή κατέστησαν ανενεργό το Δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στην λαϊκή κυριαρχία ή τις θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού ; (Άρθρο 134 παρ. 2 ΠΚ).

   Η μήπως όσα έγιναν και βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη με την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ δεν αποδεικνύουν ότι ευρισκόμεθα προ καταλύσεως του πολιτεύματος;
  Eίναι δυνατόν να δίνεται το πρωτότυπο CD της λίστας  Λαγκάρντ σε υπουργούς και οι τελευταίοι να μην θυμούνται πού έβαλαν το CD , το οποίο απ’ ότι φαίνεται χάθηκε στο κτίριο του υπουργείου Οικονομικών ή ίσως κάπου αλλού;

    Αν είχε αξιοποιηθεί η Λίστα πολλά από τα όπως φαίνεται εισρεόμενα δισεκατομμύρια  “μαύρα χρήματα” στις Ελβετικές Τράπεζες θα είχαν επαναπατρισθεί στην Ελλάδα και θα ήταν σίγουρα μια οικονομική ανάσα στην μελαγχολική ερημιά σε κυκλοφορία χρήματος στην χώρα!

   Έτσι λοιπόν αφού η λίστα δεν βρίσκεται, μάλλον η κυβέρνηση θα έπρεπε να “μισθώσει” τον Γιούρι Κέλερ, με τις πνευματικές ικανότητές του  να την εντοπίσει που αλήθεια έχει παρεισφρήσει ή να κάνουμε φανουρόπιτα στην γιορτή του Αγίου Φανουρίου για να την βρούμε! Και βέβαια η παρωδία που ζήσαμε από τις τηλεοπτικές οθόνες μας κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας στη Βουλή για την παραπομπή των υπευθύνων πολιτικών στην προανακριτική επιτροπή κατέδειξε για μια ακόμη φορά την μη λειτουργία του πολιτεύματος. Από τις κάλπες που στήθηκαν, παραπέμφθηκε ο εξής ένας… Αυτός που ήθελαν να θυσιάσουν… 

    Η μήπως μπορούν οι κύριοι πολιτικοί  να ομιλήσουν περί αγαθών προθέσεων τους όταν έχουν σε ισχύ τον Νόμο περί ευθύνης υπουργών και το φημισμένο παγκοσμίως άρθρο 86 του Συντάγματος μας, το οποίο οδηγεί σε σύντομη παραγραφή αν τύχει και παρέλθουν δύο τακτικές σύνοδοι της βουλευτικής περιόδου μετά την τέλεση των αδικημάτων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους…….

    Ή ακόμη ότι κατά το Σύνταγμα και τον Νόμο, εισαγγελικά καθήκοντα για τις παρανομίες των υπουργών μπορεί να ασκεί μόνον η Βουλή;

  Έτσι λοιπόν ίσως ο ταλαίπωρος Ελληνικός λαός μπορεί να δώσει εξηγήσεις γιατί τον έσυραν δύο φορές σε εκλογές (Μαΐου – Ιουνίου 2012) αφού τον Μάιο οι ίδιοι συσχετισμοί πολιτικών Δυνάμεων          ΝΔ 108 , ΠΑΣΟΚ 41, ΔΗΜΑΡ 19, σύνολο 168 έδρες μπορούσαν να συμφωνήσουν και να δημιουργήσουν κυβέρνηση και δεν χρειαζόταν τις εκλογές του Ιουνίου με τις ίδιες προγραμματικές δηλώσεις (!) για να λάβουν ΝΔ  129, ΠΑΣΟΚ 33 και ΔΗΜΑΡ 17 σύνολο 179 έδρες και να σχηματίσουν εν τέλει κυβέρνηση!

   Γιατί αν είχαν μεσολαβήσει μόνον οι εκλογές τον Μαίου 2012 δεν θα γινόταν λόγος  για παραγραφή των βαρύτατων αδικημάτων των υπουργών (Παπακωνσταντίνου-Βενιζέλου) σήμερα!

     Γιατί είναι δεδομένο ότι οι κύριοι μεγαλοσχήμονες υπουργοί οικονομικών και άλλοι πολιτικάντηδες από τις αποχρώσεις ένδειξης που υπάρχουν, μπορούν με βεβαιότητα να κατηγορηθούν  σε βαθμό κακουργήματος εκτός από την υπεξαγωγή εγγράφου (222  ΠΚ) και για το αδίκημα της απιστίας εν τη υπηρεσία (256ΠΚ). Το τελευταίο μάλιστα εφόσον αποδειχθεί ότι εζημίωσε ανεπανόρθωτα τον Ελληνικό λαό –που είναι αναμφισβήτητο- θεμελιώνει και το έγκλημα της κατάχρησης του Δημοσίου χρήματος που προβλέπει ο Ειδικός Νόμος 1608/1950.

   Και όχι μόνον αυτά αλλά η κατηγορία μπορεί να επεκταθεί και για το βαρύτατο αδίκημα Νομιμοποίησης παράνομων εσόδων όπως προβλέπεται από τον Ν. 3691/2009 (άρ. 2β)


  Κι όμως τα παραπάνω αδικήματα στο μεγαλύτερο μέρος τους προς δόξαν της υποτιθέμενης λαϊκής κυριαρχίας (;!)οδηγούνται σε παραγραφή!

    Λειτουργεί έτσι άραγε το πολίτευμα;

   Όπως πιο πάνω αναφέραμε σύμφωνα με το άρθρο 93 του Σ. τα δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόζουν Νόμο τέτοιου περιεχομένου που είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα αλλά και οι Δικαστές δεν είναι υποχρεωμένοι να συμμορφώνονται με Διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος.

    Είναι γνωστόν στον Ελληνικό Λαό η κατά πραξικοματικό τρόπο επιβολή του ΕΕΤΥΔΕ (τέλος εισφοράς ακινήτου) που ορίστηκε να εισπράττεται με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, με αποτέλεσμα χιλιάδες Νοικοκυριά, λόγω αδυναμίας καταβολής του να έχουν μείνει χωρίς ρεύμα.     

   Πάνω σ’ αυτό ήλθε η πραγματικά υψηλού νομικού επιπέδου απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών 1101/2012 που έκρινε αντισυνταγματική την επιβολή του ειδικού αυτού τέλους  Διατάξεις 4 και 5 του σ. και ακόμη ότι η ΔΕΗ δεν έχει το Δικαίωμα να διακόπτει το ηλεκτρικό.

    Τούτο όμως δεν κράτησε πολύ! Το Ελληνικό Δημόσιο παρακάμπτοντας την διαδικασία ενώπιον του Εφετείου, προσέφυγε , με αναίρεση στον Άρειο Πάγο και ενόψει αυτής κατέθεσε αίτηση αναστολής κατά της πρωτοποριακής απόφασης του Πρωτ. Αθηνών και ενώ απερρίφθη η προσωρινή διαταγή ήλθε ο Άρειος Πάγος, οι πρόεδροι και αντιπρόεδροι του οποίου εκλέγονται από την εκάστοτε κυβέρνηση(!) και με την υπ’ αριθμ. 227/2012 απόφαση που ανέστειλε τη ισχύ της πρωτοποριακής απόφασης του Πρωτ. Αθηνών βυθίζοντας και πάλι στο οικονομικό σκοτάδι χιλιάδες Ελληνικά Νοικοκυριά!!

Αιτιολογία; Πως αν δεν εισπράττεται το εξοντωτικό χαράτσι από τα ταλαίπωρα Ελληνικά νοικοκυριά, θα προκύψει κίνδυνος βλάβης για το Ελληνικό Δημόσιο ως αληθινό δικαιούχο και την ΔΕΗΠΕ ως μη δικαιούχο, η αποκατάσταση της οποίας δεν θα είναι ευχερής, αφού με την μη άμεση απόδοση του ΕΕΤΗΔΕ  μέσω της ΔΕΗ τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων του προγράμματος στήριξης της Ελληνικής οικονομίας από Ευρωπαϊκή Ένωση/ Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα/ΔΝΤ τόσο για το 2012 όσο και το 2013! Δηλαδή άλλοι εκτός Ελλάδος αποφασίζουν τελικά για την μοίρα αυτού του τόπου! 
Κι έτσι ψάξετε να βρείτε την λαϊκή κυριαρχία που υποτίθεται ότι υλοποιείται μέσα από την αντικειμενικότητα και όχι σκοπιμότητα της ανεξάρτητης Ελληνικής Δικαιοσύνης! 
    Τι λέτε μπορεί κανείς να ισχυρισθεί  μέσα από τα πιο πάνω κραυγαλέα παραδείγματα ότι το πολίτευμα μας στην Ελλάδα λειτουργεί ή μήπως δεν λειτουργεί καθόλου και οι τύχες του Ελληνικού λαού έχουν αφεθεί σε μια κατ’ επίφαση   Κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική Δημοκρατία στη πραγματικότητα όμως σε μια πεφωτισμένη Δεσποτία. 
Μπορεί να αναρωτηθεί ακόμη κανείς αν αυτό που ζούμε σήμερα δεν είναι μια νέου τύπου δικτατορία. Μια δικτατορία που είναι πιο δυνατή από αυτή που επιτυγχάνεται δια της βίας και των όπλων. 

Η νέου τύπου δικτατορία όμως σαν κι αυτή που ζούμε, είναι πιο ύπουλη, πιο σκοτεινή και δυσδιάκριτη. 

Στην σύγχρονη δικτατορία της κατ’ επίφασιν Δημοκρατίας, έχει αντικατασταθεί το μέσο (τανκ) με το ψεύδος (προεκλογικές δεσμεύσεις με εξαπάτηση ψηφοφόρων- υποσχέσεις περί γήινων παραδείσων, αφού το είδαμε, το ζήσαμε και το ζούμε , οι πολιτικάντηδες κάνουν ακριβώς το αντίθετο! 

Έχει ακόμη αντικατασταθεί η απειλή. Στις δικτατορίες που γνωρίζουμε, η απειλή είναι ξεκάθαρη. Η φυσική υπόσταση προσβάλλεται μέσα από το μέσο (τανκ). Στην δικτατορία όμως νέου τύπου, η απειλή είναι απροσδιόριστη. Τι ακούμε; Θα γυρίσουμε στην δραχμή, θα γυρίσουμε στην εποχή του 50. Έτσι η απειλή λαμβάνει «μεταφυσικές διαστάσεις» Γιατί η απειλή αυτή δεν αναλύεται με αντικειμενικούς όρους σε σχέση με την πραγματική επίπτωση αυτής της κατάστασης στην ύπαρξη των ανθρώπων. Η ελεεινή αυτή μορφή της καλυμμένης δικτατορίας νέου τύπου, με χρυσόσκονη  Δημοκρατίας, εκμεταλλεύεται στο έπακρον τον παράγοντα φόβο προς το άγνωστο, που ενυπάρχει σε όλα τα έμβια όντα…. 

Γιατί αν οι πολιτικάντηδες μας ισχυρισθούν πως είναι αναγκασμένοι να εφαρμόσουν αυτή την σκληρή πολιτική, βάζοντας τον ημιθανή πλέον νεοέλληνα στην προκρούστεια κλίνη, λόγω των υπέρμετρων χρεών που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα, η απάντηση είναι αμείλικτη. 

Γιατί τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις τους δεν τολμούσαν να δημιουργήσουν αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) επ’ ωφελεία της χώρας, όπως ακριβώς προβλέπουν οι Διεθνείς συνθήκες για το δίκαιο της θάλασσας (Μοντέγκο Μπέι 1982); Αυτό δεν επιτάσσει άλλωστε το άρθρο 106 παρ 1 του Συντάγματος μας;!

Ο πακτωλός χρημάτων που θα εισέρεε στην χώρα από την εκμετάλλευση πετρελαίου και φυσικού αερίου, θα μπορούσε να εξασφαλίσει το μέλλον πολλών γενεών! 

Γιατί τόσες δεκαετίες δεν έκαναν ανάπτυξη , παρά στήριζαν την ψευδεπίγραφη Δημοκρατία τους στα κομματικά μικρομάγαζα τους, τα οποία σήμερα είναι δανεισμένα μέχρι τον λαιμό. Ας αναφερθεί πως βάσει του πορίσματος της Τράπεζας της Ελλάδος που εξέτασε τα δάνεια των κομμάτων για τα έτη 2000-2011, τα τελευταία συνολικά οφείλουν 272,5 εκατομμύρια ευρώ! (βλ Γεώργιο Δελαστίκ, τα χρέη των κομμάτων).

Αν όμως κάποιος δεν μπορεί να νοικοκυρέψει το δικό του μικρομάγαζο, πως εξαγγέλλει πως θα νοικοκυρέψει την χώρα;! 


Ή μήπως ξέχασαν οι πολιτικάντηδες την διαπλοκή τους με τα διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ), στα οποία έδωσαν γην και ύδωρ για να δημιουργήσουν την ψευδεπίγραφη- τηλεοπτική μιντιακή δημοκρατία; 

Γιατί ακόμη και τώρα οι πολιτικές δυνάμεις που κυβερνούν αυτόν τον τόπο, κόπτονται για το καλό του Έλληνα, πλην όμως τα αιματοβαμμένα για πολλές γενιές δανεικά λεφτά, αντί να τα δώσουν στον λαό, τα επιστρέφουν στις τράπεζες, με την περιβόητη «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών;; Μήπως οι τελευταίες πέσουν έξω από τόσα ασύστολα δάνεια που έδωσαν στον λαό στέλνοντας τον συνειδητά στην φάκα….. 

Είναι ξεκάθαρο πως το πολίτευμα δεν λειτουργεί, όπως αυτό επιτάσσει το Σύνταγμα, αλλά και η Ευρωπαϊκή Συνθήκη, στην οποία υποτίθεται πως είμαστε ισότιμα ενταγμένοι. 

Είναι ξεκάθαρο ακόμη ότι η δυσλειτουργία του πολιτεύματος σε όλα τα επίπεδα, δημιουργεί έλλειμμα δημοκρατίας και εδραίωση νέου τύπου δικτατορίας με μιντιακή στήριξη. 

Και η λύση ποια; 
Λύση γι’ αυτό το ίδιο το Σύνταγμα μας με την ακροτελευταία διάταξη του άρθ. 120, παρ. 2,3 και 4.



Οι Έλληνες πρέπει να αντισταθούν ενάντια στην πρωτοφανή κατάλυση του πολιτεύματος που θεμέλιό του είναι η λαϊκή  κυριαρχία.  Το πώς; Είναι θέμα που διαμόρφωσαν άμεσα οι συγκυρίες και οι ανάγκη σύγκληση τακτικής εθνοσυνέλευσης ! 

Οι ταγοί αυτής της χώρας όμως και μόνον τη λαϊκή κυριαρχία δεν σέβονται. Θα πρέπει πάντως να θυμούνται την ευθύνη και τη μοίρα των αρχόντων στους αρχαίους Λοκρούς…  Στους τελευταίους όποιος αναλάμβανε την πολιτειακή εξουσία, έθετε τον τροίχυλον του στον προυχό….







ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

3 σχόλια:

  1. Προφορικά δημοκρατία και δειμοκρατία δεν έχουν διαφορά. Ετυμολογικά όμως είναι η μέρα και η νύχτα. Η μεν δημοκρατία εννοεί το κράτος του Δήμου,(αυτ'ο που νομίζουμε ότι έχουμε) η δε δειμοκρατία εννοεί το κράτος του φόβου (Δείμος=φόβος). Οπότε εκ του αποτελέσματος κρίνοντες νομίζω ότι στην Ελλάδα επικρατεί άπλετη ΔΕΙΜΟΚΡΑΤΙΑ. Για τον απλό λόγο ότι η Δημοκρατία για να εφαρμοστεί χρειάζονται υψηλής νοημοσύνης άτομα (πράγμα σπάνιο στην Ελλάδα) ενή η ΔΕΙΜΟΚΡΑΤΙΑ εφαρμόζεται εύκολα από τους χαχόλους και τους προδότες πολιτικάντηδες και την νοιώθουμε στο πετσί μας. Δεν συμφωνείτε;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο ασιατισμος ολα τα ''ασβεστωνει'' ακομη και την ελληνικη δημοκρατια και ολα γινονται ευθεια , κοινοβουλιο-Μενιδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. H ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ,ΟΠΟΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ,ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ,ΤΟ ΤΑΙΠΕΔ.ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΜΑΣ,ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.
    ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ
    ΤΟ ΧΡΕΟΣ .ΠΟΙΟ ΧΡΕΟΣ?
    ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ.ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ
    1.ΠΑΡΑΝΟΜΟ
    2.ΔΥΣΒΑΣΤΑΧΤΟ
    3.ΑΠΕΧΘΕΣ
    4.ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΝΟΜΟΥΣ ,ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ,ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ..
    ΟΛΑ ΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΘΕΙ Η ΦΟΥΣΚΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ..
    ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ ΑΣ ΔΕΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ,ΚΑΙ ΑΣ ΔΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΤΑΧΑ ΜΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗΣ
    Το ελληνικό χρέος, μια ευρωπαϊκή τραγωδία (βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους) [HQ]
    https://www.youtube.com/watch?v=I1XUzD146BI&t=16s

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ