Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Μια 50ετής κατοχή: Ο πόλεμος έξι ημερών του Ισραήλ ξεκίνησε με ένα ψέμα!


Η αλήθεια είναι ότι το εβραϊκό κράτος, από την αρχή, «χρησιμοποίησε τις διαπραγματεύσεις ως καπνό για να προωθήσει το αποικιακό του έργο», για να δανειστούμε μια φράση από τον φυλακισμένο Παλαιστίνιο μαχητή και ακτιβιστή Μarwan Barghouti


 Πενήντα χρόνια μετά, είναι καιρός τόσο για την Παλαιστινιακή ηγεσία όσο και για τη διεθνή κοινότητα να σταματήσουν να προσποιούνται ότι είναι διαφορετικά.




Τα τερατογεννημένα μπάσταρδα των εχιδνών και των ερπετών, ως πότε θα καταδυναστεύουν τους Παλαιστινίους κι ολάκερη την ανθρωπότητα;;;

Καλλιόπη Σουφλή



Ισραηλινοί στρατιώτες ψάχνουν Ιορδανούς κρατούμενους κατά τη διάρκεια της απομάκρυνσης των επιχειρήσεων στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ στις 8 Ιουνίου 1967, καθώς η πόλη ήρθε υπό εβραϊκό έλεγχο κατά τη διάρκεια του πολέμου έξι ημερών.


Πενήντα χρόνια πριν, από τις 5 έως τις 10 Ιουνίου του 1967, το Ισραήλ εισέβαλε και κατέλαβε την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τη Δυτική Όχθη, τη Λωρίδα της Γάζας και τα Υψώματα του Γκολάν. Ο πόλεμος έξι ημερών, όπως αργότερα θα ονομαζόταν, είδε τον Εβραίο Δαυίδ να προκαλεί μια ταπεινωτική ήττα στον Άραβα Γολιάθ, προσωποποιημένο ίσως από τον Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ της Αιγύπτου.


“Η ύπαρξη του Ισραηλινού κράτους κρεμόταν από μια κλωστή”, ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός της χώρας Λεβί Εσκόλ δύο μέρες μετά τον πόλεμο, ”αλλά οι ελπίδες των Αράβων ηγετών να εξοντώσουν το Ισραήλ διακόπηκαν”. Η γενοκτονία, συνέχιζε το επιχείρημα, αποτράπηκε, ένα ακόμη Ολοκαύτωμα των Εβραίων αποτράπηκε.


Υπάρχει, ωστόσο, ένα πρόβλημα με αυτό το επιχείρημα: Είναι πλήρης μυθοπλασία, μια φαντασίωση που κατασκευάστηκε μετά το γεγονός για να δικαιολογήσει έναν πόλεμο επιθετικότητας και κατάκτησης. 

“Η θέση σύμφωνα με την οποία ο κίνδυνος γενοκτονίας κρεμόταν πάνω μας τον Ιούνιο του 1967 και σύμφωνα με τον οποίο το Ισραήλ αγωνιζόταν για την φυσική του επιβίωση, δεν ήταν παρά μια μπλόφα που γεννήθηκε και αναπαράχθηκε μετά τον πόλεμο”, δήλωσε ο στρατηγός Matituahu Peled, επικεφαλής της υλικοτεχνικής διοίκησης κατά τη διάρκεια του πολέμου και ένα από τα 12 μέλη του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ, τον Μάρτιο του 1972.


Ένα χρόνο νωρίτερα, ο Μορντεχάι Μπεντόφ, μέλος της κυβέρνησης του πολέμου και ένας από τους 37 ανθρώπους που υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ, είχε κάνει παρόμοια παραδοχή. “Αυτή η όλη ιστορία για την απειλή της εξολόθρευσης ήταν τελείως φτιαχτή και στη συνέχεια επεξεργάστηκε, εκ των υστέρων, για να δικαιολογήσει την προσάρτηση νέων αραβικών εδαφών”, δήλωσε τον Απρίλιο του 1971.


Ακόμη και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μεναχέμ Μπεγκίν, πρώην τρομοκράτης και αγαπημένος της ακροδεξιάς του Ισραήλ, παραδέχτηκε σε μια ομιλία τον Αύγουστο του 1982 ότι “τον Ιούνιο του 1967 είχαμε μια επιλογή. Οι συγκεντρώσεις του αιγυπτιακού στρατού στις προσεγγίσεις του Σινά δεν έδειξαν ότι ο Νάσερ ήταν πραγματικά έτοιμος να μας επιτεθεί. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Εμείς αποφασίσαμε να επιτεθούμε σε αυτόν”.


Οι απηχήσεις αυτής της επίθεσης εξακολουθούν να γίνονται αισθητές στη Μέση Ανατολή σήμερα. Λίγες σύγχρονες συγκρούσεις είχαν βαθύ και μακροχρόνιο αντίκτυπο όσο ο πόλεμος των έξι ημερών. 

Όπως παρατήρησε ο αμερικανός ακαδημαϊκός και ακτιβιστής Thomas Reifer, απήχησε την «θραύση του θανάτου του παναραβικού εθνικισμού, η άνοδος του πολιτικού Ισλάμ … ένας πιο ανεξάρτητος Παλαιστινιακός εθνικισμός» και «την εμφάνιση του Ισραήλ ως αμερικανικό στρατηγικό αγαθό, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να στέλνουν δισεκατομμύρια δολαρίων … σε μια στρατηγική εταιρική σχέση ανεπανάληπτη στην παγκόσμια ιστορία».


Πάνω απ ‘όλα, ο πόλεμος, τον οποίο καλωσόρισε η London Daily Telegraph το 1967 ως «τον θρίαμβο των πολιτισμένων», ανάγκασε άλλους 300.000 Παλαιστίνιους έξω από τα σπίτια τους και ξεκίνησε μια βίαιη στρατιωτική κατοχή για τους εκατοντάδες Παλαιστίνιους που έμειναν πίσω.


Η ίδια η σύγκρουση μπορεί να διήρκεσε μόνο έξι ημέρες, αλλά η κατοχή που ακολούθησε εισέρχεται τώρα στην έκτη δεκαετία της – η μεγαλύτερη στρατιωτική κατοχή στον κόσμο. Οι απολογητές για το Ισραήλ συχνά αρνούνται ότι πρόκειται για κατοχή και λένε ότι τα Κατεχόμενα Εδάφη είναι απλώς «αμφισβητούμενα», ένα ανόητος ισχυρισμός που διαψεύστηκε από το ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ, το οποίο έκρινε το 2005 ότι η Δυτική Όχθη ”κρατείται από το Κράτος του Ισραήλ σε εμπόλεμη κατοχή”.


Πενήντα μεγάλα χρόνια κατοχής · Εκδίωξης και εθνοκάθαρσης · Κατεδαφίσεων σπιτιών και νυχτερινών απαγορεύσεων κυκλοφορίας · Σημείων ελέγχου, τοίχων και αδειών.
Πενήντα χρόνια βομβαρδισμών και αποκλεισμών · Αεροπορικών επιδρομών και νυχτερινών επιδρομών · “Στοχευμένων δολοφονιών” και “ανθρώπινων ασπίδων” · Βασανισμένων Παλαιστίνιων παιδιών.


Πενήντα χρόνια φυλετικών διακρίσεων και εθνικών προκαταλήψεων · Ενός “ξεχωριστού αλλά άνισου” διττού συστήματος δικαιοσύνης για τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς · Στρατιωτικών δικαστηρίων και “διοικητικής κράτησης“.


Πενήντα χρόνια ταπείνωσης και υποταγής · Έγκυων Παλαιστίνιων γυναικών που γεννούν σε σημεία ελέγχου · Παλαιστίνιων ασθενών με καρκίνο να τους αρνούνται την πρόσβαση στις χημειοθεραπείες · Παλαιστίνιων ποδοσφαιριστών να τους εμποδίζουν να πάνε στους αγώνες τους.


Πενήντα χρόνια άσκοπων διαπραγματεύσεων και αποτυχημένων ειρηνευτικών σχεδίων: Allon, Rogers, Fahd, Φέζ, Ρέιγκαν, Μαδρίτη, Όσλο, Ποταμός Wye, Camp David, Τάμπα, Ερυθρά Θάλασσα, Αννάπολις. Τι έφεραν για τους κατεχόμενους Παλαιστίνιους; Εκτός από οικισμούς, οικισμούς και περισσότερους οικισμούς; Εξετάστε: Το 1992, ένα χρόνο πριν την έναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας του Όσλο, οι οικισμοί της Δυτικής Όχθης κάλυπταν 77 χιλιόμετρα και φιλοξενούσαν 248.000 Ισραηλινούς εποίκους. Μέχρι το 2016, οι οικισμοί κάλυπταν 197 χιλιόμετρα και ο αριθμός των εποίκων που κατοικούσαν σε αυτούς είχε τριπλασιαστεί σε 763 χιλιάδες.


Αυτοί οι οικισμοί έχουν καταστήσει σχεδόν αδύνατη την πολυσυζητημένη “λύση δύο κρατών”. 


Η κατεχόμενη Δυτική Όχθη έχει μετατραπεί σε μια σειρά από Μπαντουστάν, αποκομμένα μεταξύ τους και από τον ευρύτερο κόσμο. Οι έποικοι δεν πηγαίνουν πουθενά, οποτεδήποτε σύντομα. 

Είναι τα «γεγονότα στο έδαφος» του Ισραήλ. Να τους αγνοείς είναι να αγνοείς ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο για να τερματιστεί η κατοχή.

 “Είναι σαν εσύ και εγώ να διαπραγματευόμαστε ένα κομμάτι πίτσας”, εξήγησε το 2004 ο παλαιστίνιος-αμερικανός δικηγόρος και πρώην σύμβουλος του PLO, Μιχαήλ Ταράζι. “Πόση πίτσα παίρνω; Και πόσο παίρνεις εσύ; Και ενώ το διαπραγματευόμαστε, εσύ την τρώς”.



Ο στρατηγός Μοσέ Νταγιάν μιλάει σε δημοσιογράφους στο Τελ Αβίβ κατά τη διάρκεια της πρώτης του συνέντευξης Τύπου, στις 3 Ιουνίου 1967, αφού ανέλαβε τη θέση του Υπουργού Άμυνας. Φωτογραφία: AP
Δεν ήταν μόνο ο πόλεμος του 1967 που ξεκίνησε πάνω σε ένα ψέμα. Το ίδιο ήταν και η κατοχή που ξεκίνησε μετά από αυτόν. 

Ποτέ δεν υποτίθεται ότι ήταν προσωρινή, ούτε οι Παλαιστίνιοι υποτίθεται ότι θα έπρεπε να πάρουν πίσω τη γη τους. 


Εάν το Ισραήλ είχε προγραμματίσει να αποσυρθεί από τα Κατεχόμενα Εδάφη, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι από τους υποστηρικτές του, τότε γιατί ο πρώτος αποικισμός στη Δυτική Όχθη, ο Kfar Etzion, δημιουργήθηκε σε λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά τον πόλεμο των έξι ημερών, εν αντιθέσει με “άκρως απόρρητη” συμβουλή του νομικού συμβούλου του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ ότι “ο αποικισμός πολιτών” στα εδάφη θα ερχόταν σε αντίθεση με τις «ρητές διατάξεις της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης»;


 Γιατί έχει ανακαλέσει τα δικαιώματα διαμονής εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη τα τελευταία 50 χρόνια; 


Γιατί το εβραϊκό κράτος πέρασε τις περασμένες πέντε δεκαετίες εκμεταλλευόμενο την σκλαβιά μιας «ειρηνευτικής διαδικασίας» για να καταβροχθίσει περισσότερη Παλαιστινιακή γη και να οικοδομήσει περισσότερους παράνομους οικισμούς; 


Η αλήθεια είναι ότι το εβραϊκό κράτος, από την αρχή, «χρησιμοποίησε τις διαπραγματεύσεις ως καπνό για να προωθήσει το αποικιακό του έργο», για να δανειστούμε μια φράση από τον φυλακισμένο Παλαιστίνιο μαχητή και ακτιβιστή Μarwan Barghouti


 Πενήντα χρόνια μετά, είναι καιρός τόσο για την Παλαιστινιακή ηγεσία όσο και για τη διεθνή κοινότητα να σταματήσουν να προσποιούνται ότι είναι διαφορετικά.


Ο θρυλικός Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Μοσέ Νταγιάν, ο οποίος ήταν ένας από τους αρχιτέκτονες της νίκης του Ισραήλ το 1967 και ήταν ανένδοτος ότι η χώρα πρέπει να κρατήσει τα εδάφη που είχε καταλάβει, συνόψισε καλύτερα την κυνική στάση των Ισραηλινών κυβερνήσεων τόσο δεξιών όσο και αριστερών τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. 

«Οι μόνες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο Νταγιάν, όταν ρωτήθηκε για τη δυνατότητα μιας ειρηνευτικής συμφωνίας με τους Παλαιστινίους τον Νοέμβριο του 1970, «είναι εκείνες που κατοικούμε τη γη και χτίζουμε και κατοικούμε και από καιρό σε καιρό πηγαίνουμε σε πόλεμο». 
Πηγή:
https://theintercept.com/2017/06/05/a-50-year-occupation-israels-six-day-war-started-with-a-lie/



Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

2 σχόλια:

  1. Ο ΝΑΣΕΡ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ.......Ο ΝΑΣΕΡ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ........ΑΠΛΑ ΦΟΡΟΥΣΕ ΜΑΣΚΑ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥ.........ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΕΘΕΙ Ο ΠΑΝΟΥΡΓΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΛΥΝΕΙ ΠΡΩΤΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΑΠΟ ΜΕΣΑ............

    ΑπάντησηΔιαγραφή


  2. http://www.pentapostagma.gr/2017/06/%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%b7%cf%84%ce%b5%ce%b9%cf%89%ce%bd-%ce%bf-%ce%b5%cf%81%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%b3%ce%ac%ce%bd-%ce%b4%ce%b9.html


    ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ –Ο Ερντογάν διέκοψε τη ροή του ύδατος των ποταμών

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ