Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Για να με έχεις, πρέπει να αξίζεις το φως μου και ν’ αντέχεις τα σκοτάδια μου..



Δεν ήθελες τόσα πολλά, μόνο την επιβεβαίωση της κατάκτησης. 

Ίσως και την εξουσία του να πληγώσεις κι εσύ κάποια που ζει για ό,τι αγαπάει. 


Φύγε και μην κοιτάζεις πίσω σου. 

Πάρε λίγο από το φως μου κι εσύ, έχει πέσει νύχτα και το χρειάζεσαι.

Εγώ πάλι θα φωτίσω κάποιον άλλον.
Κι εσύ θα ξεχαστείς όπως και οι άλλοι κλέφτες του φωτός, όπως και οι άλλοι φοβισμένοι, όπως και οι άλλοι μικροί για κάτι μεγάλο.

Προσωρινά θα πιστεύεις ότι με νίκησες.
Αλλά το φως καρδιά μου κερδίζει πάντα το σκοτάδι.






Είναι πολλοί αυτοί που έμαθαν να ζουν στα σκοτάδια... αυτός είναι ο φυσικός τους χώρος...
Αφήστε τους σ' αυτά... κι εσείς, ζήστε στο ΦΩΣ.



Καλλιόπη Σουφλή




Γράφει η Blonde Commando


«Αισθάνομαι ότι η τύχη μου χαμογέλασε επιτέλους» μου είπες ψιθυριστά στο αυτί. Όμορφη και αθώα το βράδυ που έκλεινα τα 22. Θαμπωμένος και μπερδεμένος λίγο πριν τα 30 σου. 

Ένα χρόνο μετά με πούλησες πολύ φθηνά. «Νιώθω ότι έκανα ένα μεγάλο λάθος και δεν θα μπορέσω ποτέ να επανορθώσω» είπες στους κοινούς μας φίλους. Είχες δίκιο. Πέρασαν 15 χρόνια χωρίς ποτέ να σου συγχωρήσω αυτό το ξεπούλημα.



Δεν άκουσες ποτέ ξανά τη γλυκιά φωνή που σου έλεγε ό,τι ήθελες να ακούσεις. Δεν σε αγκάλιασα ποτέ ξανά τόσο σφιχτά σα να ήταν οι καρδιές μας ένα. Δεν με είδες να σου χαμογελώ ποτέ ξανά όπως χαμογελούσα μόνο σ’ εσένα.



Πέρασαν τα χρόνια και ήλθε ο επόμενος έρωτας. Πιο σκληρός από σένα, πιο απότομος, πιο επώδυνος. «Μου αρέσει τόσο που είμαι ο λόγος που χαμογελάς». Κι εγώ χαμογελούσα. Κι είχα πάντα ένα σπίτι που μύριζε ευτυχία, το γλυκό πρόσωπο της ερωτευμένης γυναίκας, το δυνατό γέλιο ενός παιδιού που γελάει αβίαστα. Για εκείνον. Κάθε πρωί τόσα χρόνια σκεφτόμουν πώς θα τον κάνω χαρούμενο. Κάθε στιγμή ήμουν η επιτομή της χαράς, της ομορφιάς, του πόθου. Ώσπου να με προδώσει όπως εσύ και ακόμη χειρότερα.


Ώσπου να γίνουν τα ειλικρινή λόγια σιωπή και οι βαθιές ανάσες πόνος. Ώσπου να πάψει το σπίτι να γεμίζει λουλούδια και μουσική και να είναι απλώς ένα γεμάτο τασάκι και οι λάμπες που ποτέ δεν άλλαξα,γιατί περίμενα να τις φτιάξει εκείνος που ήταν ψηλός. «Είπα να σου πω ένα γεια» πληκτρολόγησε δειλά στον υπολογιστή για να μην πάρει ποτέ απάντηση. Πόσο μπορεί να πονάει η απαξίωση από τη γυναίκα που σε λάτρεψε! Πόσο χωρίζει το τίποτα και ο χρόνος δύο ανθρώπους που αγαπήθηκαν τόσο πολύ! Πόσο σε πληγώνει να μη θυμάμαι παρά μόνο το μαχαίρι που μου κάρφωσες τόσο στυγνά στην καρδιά!


Κι ύστερα εσύ. Σου είχα πει τι πέρασα από την αρχή. Με συνάντησες τόσο πληγωμένη μα πάντα γενναία και δυνατή. Το προσπάθησες. Με έκανες να χαμογελάσω ξανά. Με έκανες να σε σκέφτομαι και να σε θέλω όταν πίστευα ότι είχα στερέψει από έρωτα. Νόμιζα ότι ήμουν ευτυχισμένη γιατί η ζωή μου το χρωστούσε.


Ήθελα να σε κάνω ευτυχισμένο. Μα δεν συγχρονιστήκαμε ποτέ. 
Δεν ήθελες τόσα πολλά, μόνο την επιβεβαίωση της κατάκτησης. 

Ίσως και την εξουσία του να πληγώσεις κι εσύ κάποια που ζει για ό,τι αγαπάει. 

Φοβήθηκες τόσο αυτά που σε άφησα να δεις. Δεν ήσουν έτοιμος, ήταν πολλά για σένα. 
Εσύ ήθελες απλώς να περνάς καλά, να ξεχνιέσαι και να μην αισθάνεσαι. 
Εγώ δεν ήξερα πώς είναι να μη νιώθεις τίποτα και ίσως να μη μάθω ποτέ.


Φύγε κι εσύ λοιπόν. Πάρε λίγο από την ομορφιά που έβλεπες με το θαυμασμό του μακρινού παρατηρητή. Άγγιξε την οικειότητα που δεν μπορείς να διαχειριστείς. Νιώσε την αφοσίωση που έχεις μάθει να μεταφράζεις ως αδυναμία. 


Φύγε και μην κοιτάζεις πίσω σου. 

Πάρε λίγο από το φως μου κι εσύ, έχει πέσει νύχτα και το χρειάζεσαι. 

Γύρνα στα σκοτάδια που έχεις επιλέξει. 

Έχω μέσα μου πολλή λάμψη και τυφλώνει τους ανθρώπους. 

Θέλουν να σέρνονται δέσμιοι στα σκοτάδια τους.


Κι εγώ πάλι θα φωτίσω κάποιον άλλον.
Κι εσύ θα ξεχαστείς όπως και οι άλλοι κλέφτες του φωτός, όπως και οι άλλοι φοβισμένοι, όπως και οι άλλοι μικροί για κάτι μεγάλο.
Προσωρινά θα πιστεύεις ότι με νίκησες.
Αλλά το φως καρδιά μου κερδίζει πάντα το σκοτάδι.




Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ