Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

έλα να τραβήξουμε το καραβάκι της Πατρίδας...



 ... και να σκοτώσουμε το κράτος...
Γιατί άλλο Πατρίδα, κι άλλο Κράτος...

Η Πατρίδα, πρέπει να ζήσει... το Κράτος, πρέπει να πεθάνει... για να κτίσουμε το Κράτος που αξίζει στους... ΕΛΛΗΝΕΣ!



Καλλιόπη Σουφλή










ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

5 σχόλια:

  1. Καλη η σκεψη αλλα βαλτε εσεις το σχοινι......πουχετε και υλικο.
    Εμεις οι αντρες δεν τοχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διάβαζα σε ένα νεοφιλελεύθερο σάιτ ότι ο Τσίπρας παραμένει στην επικαιρότητα της εξουσίας, επειδή είναι τολμηρά...αντιλαϊκός.
    Όπου ως "μεταρρύθμιση" θεωρούν την εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων του κράτους.
    Και ...γι' αυτό (θεωρούν αυτοί) κινδυνεύουν να μην κυβερνήσουν (της ΝΔ), επειδή δεν είναι αρκετά ...αντιλαϊκοί (τι άλλο θα δούμε σε τούτη τη ζωή...)
    Ούτε καν περνάει από το μυαλό όλων αυτών των "ειδικών" ότι το πρόβλημα δεν είναι πως υπάρχει κράτος, αλλά ακριβώς το γεγονός ότι δεν υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.

    Γι' αυτό και υπάρχει το σημερινό αδιέξοδο των κομματικών μηχανισμών.
    Γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση στο αδιέξοδο.

    Η -υπό δημόσιο/κοινωνικό έλεγχο- λειτουργία ενός κράτους και ευρύτερα ενός πολιτικού συστήματος με θέσμιση της κοινωνίας, είναι το ζητούμενο, ώστε να παραχθούν επιτέλους δημόσιες πολιτικές προς όφελος της συλλογικότητας.

    Η μάστιγα του νεοφιλελεύθερισμού, αρνείται πεισματικά να σκεφτεί.

    Ή δεν θελει...

    Γιατί όταν η "εκσυγχρονιστική" ελίτ, μας έλεγε "μαζί τα φάγαμε, σας διορίσαμε στο δημόσιο", δεν μας απάντησε ΠΟΤΈ' για ποιον λόγο όταν εφαρμόστηκε το δόγμα του σοκ στην Ελλάδα, οι πρώτες "συγχωνεύσεις" δημόσιων οργανισμών αφορούσαν (2010, 2014) αδιάβλητους εξεταστικούς θεσμούς προσλήψεων που δεν έπαιρνε εκεί ρουσφέτι, αλλά δεν έγινε τίποτα για το μαύρο χρήμα στην υγεία για παράδειγμα, όπου σύμφωνα με την σχολή δημόσιας υγείας, το 40% της δημόσιας και το 30% της ιδιωτικής δαπάνης, αφορούσε "μαύρο χρήμα" ή για την εξάλειψη του φαινομένου παραγωγής πλαστών πτυχίων και τίτλων.

    Τώρα, τους φταίει η ελληνική ιστορία, τους φταίει το (ανύπαρκτο) κοινωνικό κράτος, τους φταίει ότι ...ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, τα επιδόματα ανεργίας, τέκνων, οι συντάξεις, η δημόσια περιουσία, ότι είμασε "Εθνολαϊκιστές" –ενώ αυτοί που αξιοποιούν τις κρατικές παθογένειες με βάση το θυμικό για να μετατραπεί ο δημόσιος χώρος σε φέουδο των ελίτ, δεν είναι- και όχι οι σφραγιδοφόροι πραιτωριανοί που διόρισαν τόσα χρόνια στο δημόσιο, χωρίς πτυχίο, χωρίς γραπτές εξετάσεις αδιάβλητες, ούτε φυσικά η αποδόμηση του δημόσιου πλούτου και πρωτίστως της ελληνικής κοινωνίας.

    Και μας πιπιλάνε την καραμέλα ότι φταίει πως υπάρχει δημόσιος χώρος, πως υπάρχει κράτος.
    Όχι κύριοι...
    Δεν φταίει ότι υπάρχει κράτος.
    Φταίει (όπως σημειώνει πολύ σωστά η κυρία Σουφλή), ότι αυτό το κράτος δεν εξυπηρετεί τους Έλληνες, το δημόσιο συμφέρον θα έλεγε κανείς και όχι το "γενικό" αόριστο συμφέρον που τσαλαπατάει την έννοια της εθνικής συλλογικότητας.


    (συνέχεια...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων χρειάζεται, και επιτελικό κράτος παραγωγής δημόσιων πολιτικών απαιτείται και αναπροσαρμογή στης σχέσης κοινωνίας και πολιτικής, με αναφορά στο συλλογικό καλό και στην προκοπή της ελληνικής οικογένειας.
    Ένα κράτος κοινωνικά αποτελεσματικό, που να δικαιολογεί το πολύτιμο ρόλο του όχι κατά το πως ερμηνεύουν οι νεοφιλελεύθεροι "ειδήμονες" την έννοια του δημοσίου συμφέροντος, αλλά με βάση το πραγματικό του περιεχόμενο.

    Οι εισφορές λχ στην εργασία πρέπει να μειωθούν, και να μειωθούν σωστά όχι όταν πουλήσουμε τους ζωτικούς πνεύμονες της χώρας για να εισπράξουμε ...αέρα κοπανιστό.
    Πρέπει να μειωθούν και παράλληλα να συντελούνται ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ δύο μείζονες παράμετροι:

    1. Να διευρυνθεί η βάση της εργασίας, άρα ο αριθμός των ανθρώπων που συνεισφέρουν στα ασφαλιστικά ταμεία, άρα με ανάπτυξη.
    2. Το κράτος να λειτουργεί αξιοκρατία και με όρους δημοσίου συμφέροντος και να μειωθεί το γιγαντιαίο κόστος της διαφθοράς στην διαχείριση του δημοσίου χρήματος.

    Όχι όταν ξεπουλήσουμε νερό, ενέργεια, λιμάνια, καταργηθεί το κοινωνικό κράτος ή εκποιηθεί όντας διαχρονικό λάφυρο (spoil system) κάθε νομενκλατούρας σε έμμισθες μόνιμες θέσεις, αντί αξιοκρατικών διαδικασιών.
    Γιατί έχει αποδειχθεί ότι το θέμα της απασχόλησης στο δημόσιο έχει ποιοτικές διαστάσεις και όχι ποσοτικές όπως θέλουν να μας πείσουν.
    Δεν είναι οι «υπεράριθμοι» δημόσιοι υπάλληλοι ή ότι γίνονται προσλήψεις όπως θέλουν να μας πείσουν οι συστημικοί «δημοσιογράφοι», το πρόβλημα.
    Το πρόβλημα είναι ότι μόλις ένα 5% αφορά λχ γραπτές εξετάσεις ή άλλες αδιάβλητες διαδικασίες, και κυρίως η αξιολόγηση (η πραγματική όχι η προσχηματική) βρίσκει προσχώματα στα διάφορα κομματικοποιημένα συνδικάτα.

    Η συζήτηση αυτή περί κράτους διακινείται πάντοτε με ύποπτο και αντιδραστικό τρόπο από τις κομματικές ελίτ, όχι με αναφορά το Αριστοτελικό κοινό συμφέρον, αλλά με πρόσημο την αντιπαραγωγική του "αξιοποίηση" (διορισμός με όρους πελατειακού εκμαυλισμού βλ. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης-Χαλασοχώρηδες) και στην συνέχεια την νεοφιλελεύθερη εκποίησή του, δίκην πανάκειας, την οποία ήδη "καμαρώσαμε" από την εποχή της εισόδου μας στην βίαιη προσαρμογή της θεωρίας του σοκ μέχρι σήμερα από τα αριστερά έως τα δεξιά και με την συνδρομή των ακραίων "αντισυστημικών" εκδοχών του κοινοβουλευτικού φάσματος, που φροντίζουν να γελοιοποιούν τα αυτονόητα για να μπορούν οι ελίτ να δικαιολογούν το συμφέρον του έθνους ως "εθνικισμό" και της κοινωνίας ως "λαϊκισμό".

    Γιατί όταν η πραγματική συζήτηση διεξάγεται πέρα από τα κομματικά καφενεία ή τα σαλόνια των ελίτ, τότε προκύπτει ότι το «φάρμακο» ή «φαρμάκι» του δόγματος του σοκ, δίνεται για να αποδομηθεί περαιτέρω η κοινωνική και οικονομική συνοχή της χώρας και παρέλκει από την αιτία, δηλαδή την ανακατεύθυνση της πολιτικής προς το σκοπό των κοινωνιών, γιατί αυτό δεν συμφέρει να τίθεται στην ατζέντα όσων εκφέρουν σκόπιμα δογματικό λόγο, και έχουν συμφέρον να φιλτράρουν τα φαινόμενα κατά την λογική που εξυπηρετεί ένα κράτος όμηρο των αγορών ενώ θα έπρεπε να είναι πεδίο ελευθερίας ανθρώπινης έκφρασης και αυτοδιάθεσης των λαών, πολύ απλά..

    απλός πολίτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. https://2.bp.blogspot.com/-RrZFb6zN7Pw/VtnAL7VRNpI/AAAAAAAARhI/I4QHzc2MO7I/s1600/2016-03-04_190344.png




    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο κίνδυνος της μαλθακότητας

    π. Φιλοθέου Φάρου

    Οι γλάροι στις ακτές της πολιτείας Όρεγκον των ΗΠΑ παλαιότερα κυκλοφορούσαν πέραν του ειρηνικού καθημερινά για τροφή, ανεξάρτητα από τις καταιγίδες και τις θύελλες όμως, όταν αναπτύχθηκε κάποια βιομηχανία κονσερβοποίησης του σολομού, ζούσαν από τις τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων από τα εργοστάσια κονσερβοποιίας. Όταν αργότερα, κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αυτά τα εργοστάσια έκλεισαν, οι γλάροι είχαν τόσο πολύ χάσει το ένστικτο και τη θέληση να πετούν, που πείνασαν τόσο ώστε να πεθαίνουν κατά εκατοντάδες.

    Κάποιες γενεές παιδιών που ο γονείς τους εκαυχώντο ότι φρόντιζαν να μη λείπει τίποτε από τα παιδιά τους, και πολλοί άνθρωποι μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μέχρι τις ημέρες μας, έγιναν θύματα της ευκολίας και της ευημερίας. Οι ανέσεις και οι ευκολίες δεν είναι οπωσδήποτε κάτι αρνητικό. Γίνονται όμως επικίνδυνες όταν δημιουργούν μια ψεύτικη ασφάλεια και μας κάνουν τόσο ευχαριστημένους και ικανοποιημένους ώστε να γινώμεθα οκνηροί στο σώμα και αδιάφοροι στο πνεύμα. Τελικά, όσο και να αυτό ακούγεται παράξενο, δεν είναι η εύκολη ζωή η καλή ζωή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ