Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Κι όμως, ξημέρωσε η μέρα που δεν τον αγαπούσε πια..





 Μερικές φορές πρέπει να κλείνεις κάποιες πόρτες στη ζωή σου, όχι από υπερηφάνεια, αδιαφορία, ή μίσος. Επειδή πολύ απλά, δεν οδηγούν πουθενά. 



 



Γράφει η Ειρήνη Τσικρίκα



Ήταν άλλη μια από αυτές τις ημέρες. 
Μία από αυτές τις ημέρες, όταν τα αστέρια δεν λάμπουν επειδή ο ουρανός είναι καλυμμένος από το παχύ νέφος της πόλης.
 


Μία από αυτές τις ημέρες, όταν τα παιδιά δεν παίζουν στο πάρκο. 


Μία από αυτές τις ημέρες, όταν οι έφηβοι μένουν σε εσωτερικούς χώρους και ανατινάζονται με το στερεοφωνικό τους στο υψηλότερο ντεσιμπέλ, ακούγοντας  με νόημα μουσική που τη νιώθουν σαν ένα πικρό χαστούκι στο πρόσωπό τους. 


Ήταν απλά μία από εκείνες τις ημέρες, όταν τα τριζόνια παράξενα ακούγονταν και αυτά ανάμεσα στα φαντάσματα της νύχτας, ενισχύοντας περαιτέρω την τυχαία κατήφεια της. 


Ήταν, άλλωστε, ακριβώς μια άλλη ημέρα που έθαβε το κεφάλι της στα χέρια της καθώς θυμόταν τα γεγονότα της ημέρας.

Θα μπορούσε να δει ένα εκατομμύριο συναισθήματα στα βαθιά καστανά μάτια του. 
Ο πόνος, ο φόβος, η αγάπη, η θλίψη, αλλά πάνω απ ‘όλα, η λύπη. 
Λυπόταν για ό, τι είχε κάνει. 
Τύψεις για το πώς είχε αφήσει να ξεφύγει από τον έλεγχο και την ενοχή, για τον τρόπο με τον οποίο τον άφηνε ακόμη και τώρα να σπάει την καρδιά της.


Όμως τώρα εκείνη το πήρε απόφαση. 
Όλα είχαν τελειώσει και εδώ που τα λέμε, για καλύτερο κιόλας, παρόλο που εκείνος δεν είχε την ίδια άποψη. 
Θα την αποκτούσε με τον έναν τρόπο, ή τον άλλον. 
Έπρεπε, θέλοντας και μη.


Μερικές φορές πρέπει να κλείνεις κάποιες πόρτες στη ζωή σου, όχι από υπερηφάνεια, αδιαφορία, ή μίσος. Επειδή πολύ απλά, δεν οδηγούν πουθενά. 


Είναι αδικία να αφήνεις την καρδιά σου να ραγίζει, απλά και μόνο για να κρατάς ολόκληρη και ακέραια την καρδιά του άλλου. 


Δεν γινόταν να είναι ευτυχισμένη, εφόσον κρατιόταν σε ένα πράγμα που διαρκώς την έκανε δυστυχισμένη.  


Και στο κάτω-κάτω, πειράζει που πλέον τα θέλω της κάθε φορά που τα κοιτά δεν ψιθυρίζουν το όνομά σου; 


Εσύ φταις άλλωστε, και για αυτή τη συνέπεια.


Η δική της ημέρα ήρθε. 
Ναι. 
Ήρθε εκείνη η μέρα που συνειδητοποίησε πως το να γυρίσει σελίδα, είναι το πιο ωραίο συναίσθημα στον κόσμο. 

Κατάλαβε ότι υπάρχει ένα ολόκληρο βιβλίο να εξερευνήσει και όχι να μένει προσκολλημένη συνεχώς σε μια και μόνο του σελίδα. 

Αυτό είναι δική σου δουλειά, εδώ και καιρό.

Έχω να σου πω ένα συμπέρασμά μου. 
Ξέρεις, όταν τον παρατραβάς ξεχειλώνει και μετά όσο και να τον ράβεις, δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος με πρώτα. 

Για τον έρωτα μιλώ. 

Αυτό τον φτερωτό έρωτα που όταν σε τρυπάει με το βέλος του, νιώθεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. 

Δεν είναι έτσι όμως. 

Άπαξ και τον τσαλακώσεις πολύ δεν φοριέται με τίποτα ξανά ο έρωτας. 
Και ύστερα, με τι κουράγιο να τον ντύσεις ξανά με αγάπη;


Εκείνη το ήξερε καλά αυτό και όταν ήρθε η στιγμή παρέδωσε τα όπλα. 

Δεν ηττήθηκε, αν αυτό υποθέτεις. 
Ίσα-ίσα. 
Κατέβαλλε όλες τις προσπάθειες για να σώσει, ότι απέμεινε για να σωθεί, και προχώρησε.


Έπρεπε να στεγνώσει πρώτα εντελώς την ψυχή της μέχρι να μάθει να φεύγει. 
Έπρεπε να μάθει. 


Να μάθει να στροβιλίζεται στην ίδια σχέση, συνεχώς, να λιώνει, να επαναπροσδιορίζεται, και μετά να φεύγει.

Έπρεπε απλά να μάθει όταν χρειάζεται, να φεύγει.


Εσύ δεν το έχεις μάθει ακόμη όμως. 
Εσύ είσαι αυτός που ηττείσαι ξανά και ξανά.

Δε το βλέπεις ότι ο έρωτάς σας πια ανήκει σε ένα ναυάγιο; Τι περιμένεις λοιπόν; Ρύθμισε το ρολόι σου καλά και ξεκίνα την αντίστροφη μέτρηση. Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο στις μέρες μας να ξέρεις. Κάνατε τα πάντα για να το αποφύγετε, όμως όλα τα ωραία κάποια στιγμή τελειώνουν. 


Και για εσάς είχαν τελειώσει εδώ και καιρό και το μόνο που καταφέρατε ήταν να μετατρέψετε αυτό που είχατε, σε κάτι άσχημο και επίπονο. 


Εδώ λοιπόν, ρίχνω όλες τις ευθύνες σε εσένα. 
Ο επιμένων, δε νικά πάντα. 
Ποιος είσαι εσύ για να σταματήσεις την θάλασσα; 
Για να ηρεμήσεις τις φουρτούνες; Ούτε Θεός στον έρωτα δεν περιορίζει το κύμα.

Και αν πήρες ένα μήνυμα από αυτό που ζήσατε, τότε αυτό είναι το εξής. 

Άφησε τα πράγματα και τα συναισθήματα που έρχονται στη ζωή σου, να αναπνέουν δίπλα σου. 
Ίσως και να έχουν κάτι να σου πουν. 
Και εκείνη σου έλεγε. Συνεχώς. 
Όταν όμως θεωρείς κάποιον δεδομένο πώς να δώσεις σημασία; 

Ώσπου ήρθε και η στιγμή που εκείνη, δεν μπορούσε να ανασάνει άλλο.
Οπότε, ευχήσου της να έχει μια όμορφη ζωή, γιατί νομίζω κουράστηκε να είναι μέρος της δικής σου.

Ύστερα από όλα αυτά θα αναρωτιέσαι, μα γίνεται να ξε-αγαπάς κάποιον; 
Όχι, σου απαντάω, απλώς έρχεται μια μέρα που αρχίζεις ν’ αγαπάς τον εαυτό σου.


Και για εκείνη ήρθε αυτή η μέρα. 
Μια ολόκληρη μέρα που δεν σ’ αγάπησε καθόλου, λοιπόν.
Μια καινούργια μέρα.


Πηγή



ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

9 σχόλια:

  1. https://www.youtube.com/watch?v=6ENo-FHL1t0

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΟΠΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΗΜΕΡΑ Η ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΗΝ ΤΑ ΞΕΧΝΑΣ ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ...ΕΛΑ ΝΑ ΦΑΜΕ ΝΤΟΛΜΑΔΑΚΙΑ ΑΥΓΟΛΕΜΟΝΟ ΜΕ ΚΙΜΑ ΜΕ ΦΡΕΣΚΑ ΦΥΛΛΑ ΑΠΟ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑ....ΜΗΝ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΥΤΟ...ΣΟΥΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μετά το είδα, πως μου ζητούσες να μην το δημοσιεύσω, αλλά ήταν αργά...
      Τέλος πάντων, επειδή μου άνοιξες την όρεξη και δεν προβλέπω να προλάβω να μαγειρέψω, μόλις τα ετοιμάσεις, παρ' τα κι ανέβα... θα κάτσουμε κατω από το κιόσκι ή κάτω από την κληματαριά, θα έχω γλυκόπιοτο κρασί και σπέσιαλ σαλάτα αλα Καλλιόπη...
      Τι λες;

      Διαγραφή
    2. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ;ΑΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΣΥΡΕΙΣ;
      ΔΗΛΑΔΗ ΑΝ Η ΣΟΥΛΙΤΣΑ ΣΟΥ ΕΓΡΑΦΕ ΟΤΙ ΤΑ ΕΦΤΙΑΞΕ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΠΕΣΥΡΕΣ.ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΝΕΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΖΟΥΜΕ;
      ΚΙΜ ΓΙΟΝΓΚ ΟΥΝ

      Διαγραφή
  3. ΕΤΟΙΜΑ ΤΑ ΧΩ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΚΟΡΙΝΘΟ ΑΝ ΔΕΝ ΜΕ ΦΕΡΕΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ Η ΦΙΛΕΝΑΔΑ ΠΩΣ Ν ΑΝΕΒΩ;;;;ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΘΑ ΣΤΑ ΦΤΕΙΑΞΩ ΟΤΑΝ ΜΑΖΕΥΤΟΥΜΕ...ΣΟΥΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε, λες να την κάνω την μέρα της γιορτής μου... θα έχει και εκλογές στην Αγγλία...
      Της Καλλιόπης θα γίνει...

      Διαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ