Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

για να σας γλυκάνω ....



 ... με τις τηγανήτες της γιαγιάς... να 'ναι μελένια η Κυριακή σας...


Καλλιόπη











ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

5 σχόλια:

  1. Ένας άντρας ένιωθε να καταπιέζεται έντονα από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στη ζωή του και παραπονέθηκε στον μέντορά του.

    «Δεν μπορώ να το αντέξω! Αυτή η ζωή έχει γίνει αφόρητη!»

    Ο μέντοράς του πήρε μια χούφτα στάχτη και την έριξε σ’ ένα ποτήρι γεμάτο με καθαρό νερό που είχε πάνω στο τραπέζι για να πιει, λέγοντας:

    «Αυτά είναι τα βάσανά σου!»

    Το νερό στο ποτήρι θόλωσε και αχρηστεύτηκε. Ο μέντορας το πέταξε. Στη συνέχεια γέμισε ξανά τη χούφτα του με στάχτη, όπως την προηγούμενη φορά, άνοιξε το παράθυρο και την εκσφενδόνισε στη θάλασσα. Η στάχτη διασκορπίστηκε αυτοστιγμεί αλλά η θάλασσα παρέμεινε όπως ακριβώς ήταν και πριν.

    «Βλέπεις, του είπε, κάθε μέρα πρέπει να αποφασίζεις αν θα είσαι ένα ποτήρι νερό ή η θάλασσα. Υπάρχουν πάρα πολλές μικρές καρδιές γύρω μας, πάρα πολλές μικρές διστακτικές ψυχές, πάρα πολλά φτωχά μυαλά και παράλυτα χέρια. Μία από τις πλέον σοβαρές ελλείψεις της εποχής μας είναι το θάρρος. Όχι η ανόητη ψευτοπαλληκαριά και αναίσθητη απερισκεψία αλλά το πραγματικό θάρρος στην αντιμετώπιση κάθε προβλήματος, ώστε ήρεμα να λες: «Κάπου σίγουρα υπάρχει μια λύση και θα ψάξω να τη βρω!»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μ' αρεσει το......."ανωνυμος"

      Διαγραφή
  2. Να είστε καλά κα. Σουφλή, μας γλυκάνατε όντως την Κυριακή και το ίδιο αντεύχομαι και σε εσάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σας ευχαριστώ για την ευχή σας, κυρία Πολίτη... ήταν και η δική μου Κυριακή, πολύ γλυκιά.... έπιασε η ευχή σας...

      Διαγραφή
  3. Τι να μας γλυκάνεις που μας πίκρανε ο άλλος:

    http://mavri-fatria.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ