Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Με τον Μακρόν, οι Γάλλοι διέρχονται σε ένα δικό τους 2010 και το δόγμα του ΣΟΚ



 Έχω γράψει πολλές φορές, πως ο λόγος ενός απλού πολίτη, όταν αποτυπώνει την πραγματικότητα χωρίς βερμπαλισμούς και κομματικές παρωπίδες,  είναι παρασάγγας ανώτερος από τις στημένες, κατευθυνόμενες και πληρωμένες δημοσιογραφικές αναλύσεις.

Γι αυτό και τον αναδεικνύω, για να μην χάνεται στα σχόλια.

 
Καλλιόπη Σουφλή



Image result for ΕΜΑΝΟΥΈΛ ΜΑΚΡΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
 


Οι γάλλοι πολίτες έπεσαν στα δόκανα του νεοφιλελευθερισμού, όπου πίσω από την "μετριοπάθεια" Μακρόν την οποία ενίσχυσε ο μη πολιτικά ορθός λόγος των Λεπέν, Μελανσόν και η σκανδαλοθηρία στην υπόθεση του έτερου νεοφιλελεύθερου Φιγιόν που στο οικονομικό του κομμάτι υπήρξε πιο στυγνός, ο πλέον (συγκαλυμμένα) ακραίος λόγος του Μακρόν κέρδισε έδαφος.



Η μήτρα του διαφωτισμού και της αστικής ιδεολογίας, έπεσε θύμα του τέλους αυτής της εποχής και η μετάβαση στο αίτημα για πραγματική αντιπροσώπευση με βάση το συμφέρον της κοινωνίας, θα διέλθει και εκεί από το δόγμα του σοκ.

Η παραρτηματική σχέση με την ηγεμονική νέα Ευρώπη του Σόιμπλε, πολιτική που υιοθέτησε στην πορεία της διακυβέρνησής του ο Ολάντ επιφυλάσσει για την Γαλλία μια σταθερά απαξίωσης πέραν της γεωστρατηγικής της δυναμικής μέσα στο ευρωπαϊκό οκοδόμημα και της θέσης της ίδιας της γαλλικής κοινωνίας.



Είναι ενδεικτικό ότι παρά την ...μείωση του κράτους που ευαγγελίζεται ο Μακρόν (δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό) εξαγγέλει αύξηση των φυλακών και της καταστολής, εις βάρος ενός κράτους που να σχεδιάζει για όφελος της κοινωνίας.



Διέρχονται λογικά σε ένα δικό τους 2010, αντίστοιχο με το δικό μας, σε μια περιπέτεια όπου πίσω από την κακοποίηση της λέξης "μεταρρύθμιση" υποκρύπτεαι η πιο βαθιά νεοφιλελεύθερη ατζέντα (όπως και εδώ από τους θιασώτες της) και της ατζέντας των αγορών που έχουν πια υπερβεί τα κράτη.

 

Η διαφορά του Μακρόν με τον Φιγιόν, είναι ότι ο δεύτερος είναι συντηρητικός νεοφιλελεύθερος τύπου Θάτσερ, ενώ ο Μακρόν είναι συνολικά-ριζικά νεοφιλελεύθερος ασχέτως αν οι φυλακές (όπου ανοίγει μια φυλακή κλείνει ένα σχολείο, δεν είναι τυχαίο) προοιωνίζονται κάποιον ορίζοντα ασφάλειας με αφορμή το ζήτημα του ΙΚ.



Καμία σχέση, ο σχεδιασμός δεν υπηρετεί το δόγμα της εθνικής ασφάλειας της Γαλλίας με αφορμή τον διεθνή ορίζοντα αλλά ιστορικά μιοάζει με το υπόδειγμα της νεοφιλελεύθερης εφαρμογής.



Σε κάθε περίπτωση ο αυτοαναφορικός, σουρεαλιστικός και πολιτικώς μη ορθός, λόγος Λεπέν-Μελανσόν, η υπερβολή Φιγιόν στο νεοφιλελεύθερο οικονομικό της σκέλος, έδωσε σε έναν πραγματικά ακραίο νεοφιλελεύθερο λόγο την δυνατότητα να επιβληθεί ή να πλασαριστεί καλύτερα.
Αποδεικνύοντας ότι η περιώνυμη αντιπροσώπευση της κοινωνιας είναι μια φενάκη, όπου ως τραγωδία θα ξετυλιχθεί το κουβάρι της την επόμενη πενταετία στην μήτρα του διαφωτισμού, με όχημα δυστυχώς την κοινωνία (εν προκειμένω την γαλλική), όπου θα κατανοήσουν ότι το δημόσιο συμφέρον δεν το υπαγορεύει η κοινωνία, αλλά το ορίζει πέρα και πάνω από τα σύγχρονα κράτη-εστίες των εθνικών κοινωνιών, η άτεγκτη δύναμη των πλέον παρασιτικών δυνάμεων της οικονομίας των αγορων.




απλός πολίτης




Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΜΑΚΡΙΑ Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ: Παίζεται η πρωτιά στο π...":







ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Επιπλέον σας τονίζουμε ότι το ιστολόγιο λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.

8 σχόλια:

  1. Χρόνια πολλά κυρία Σουφλή (ευκαιρίας δοθείσης).
    Και μόνο η φιλοξενία των σχολίων μου στο ιστολόγιό σας είναι τιμή μου, δεν αξίζω κάτι παραπάνω θεωρώ.
    Καλή συνέχεια, και σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

    α.π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχετε έναν ήρεμο μεστό λόγο για την θεώρηση των πραγματων, των προσώπων και των γεγονότων γύρω μας, και αυτό παραπέμπει σε άνθρωπο με εσωτερική πρωτίστως κουλτούρα, πέραν των γνώσεών του.
      Θεωρώ δική μου τιμή να σχολιάζετε στο blog μου, γιατί ακόμα κι όταν έχω διαφορετική άποψη, πώς τα καταφέρνετε, με πείθετε.
      Αφήστε που αποτελείτε και (αν μου επιτρέπετε την έκφραση), παράδειγμα για να βελτιώσουν και κάποιοι σχολιαστές την συμπεριφορά τους. (εμένα δεν πιάνει και πολύ, γιατί τόσες ώρες στον υπολογιστή, κάπου πρέπει να βγάλω την οργή μου και γίνομαι "κακό παιδί", ενώ δεν έχω και τον χρόνο να αναλύσω τα γεγονότα μέσω των σχολίων μου).

      Χρόνια Πολλά και... Καλή Δύναμη (θα μας χρειαστεί λιαν συντόμως)


      Διαγραφή
  2. ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΟΥΝ, ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΜΕ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΜΕ ΛΑΘΡΟΠΙΘΙΚΙΑ ΜΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ Η ΝΑΖΙΣΜΟ...ΜΠΡΟΣ ΓΚΡΕΜΟΣ ΚΑΙ ΠΙΣΩ..ΡΕΜΑ.....ΤΟΥΣ ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ....ΣΟΥΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ε, οχι και δεν το αξιζουν...
      τωρα θσ κσταλαβουν τι εστι κοκο...

      Διαγραφή
  3. Παρακολουθούσα λοιπόν προ ολίγου μια εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης με αφορμή το επίμαχο θέμα των γαλλικών εκογών και έμεινα άναυδος από την ένδεια γνώσης (ιστορικης, πολιτικής, κλπ) καναδυό δημοσιογράφων.

    Σε κάποια φάση λοιπόν, πολύ σωστά ένας δημοσιογράφος-σχολιαστής του πάνελ είπε ότι το σχέδιο Μακρόν έχει και στοιχεία εκφασιστικά (πχ φυλακές κλπ).
    Δεν δήλωσε ο άνθρωπος υποστήριξη στην Λεπέν, άλλωστε είναι προφανές αυτό.

    Και τρόπον τινά του "την πέσανε" επειδή η μια σχολιάστρια έλεγε ότι: άλλο φασισμός και άλλο νεοφιλελευθερισμός, και ο άλλος ότι "από το να βγει η φασίστρια Λεπέν καλύτερα να βγει ο Μακρόν και πως (πάλι τα ίδια) ε, νεοφιλελεύθερος είναι, δεν είναι φασίστας".

    Καταρχήν, μου προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι δεν προβληματίζει το ιστορικό γεγονός της Χιλής για παράδειγμα, όπου υπήρξε κλασικό παράδειγμα εφαρμογής της θεωρίας του σοκ.
    Μάλλον ο νεοφιλελευθερισμός τελικά ...δεν είναι και τόσο κακός μωρέ!
    Και οπωσδήποτε ...δεν συνδέεται με στοιχεία εκφασισμού.

    Αφετέρου, ούτε μια μικρή συνεπαγωγή;
    Να πουν ρε παιδί μου ...για μπάστα!
    Αυτός ο Μακρόν, επικαλείται απολύσεις 120000 υπαλλήλων αλλά την ίδια στιγμή κάνει λόγο για αύξηση φυλακών και προσλήψεις στον τομέα της καταστολής...

    Αυτό μάλλον δεν τους λέει τίποτα.

    Να υποθέσω ότι μπροστά στην γνώση κάποιων ειδημόνων της κρατικής τηλεόρασης η πρόεδρος της ένωσης δικαστικών λειτουργών του Βελγίου (Manuela Cadelli) που έχει γράψει άρθρο με τίτλο: "ο νεοφιλελευθερισμός είναι φασισμός" δεν λέει τίποτα, δεν ξέρει τι της γίνεται;

    Φυσικά, στο ίδιο μοτίβο, εάν κάποιος ήθελε να υποστηρίξει τον Μακρόν αναφορικά με το αδιέξοδο δίλημμα "τον έναν ή τον άλλον", μπορούσε κάλλιστα να επιχειρηματολογήσει ότι δεν επιθυμεί λχ διάλυση της ΕΕ και οριστική διάσπαση ή ό, τι άλλο, πχ για λόγους γεωπολιτικούς, οικονομικής συνεργασίας με όχημα την Ευρώπη στον διεθνή κόσμο και άλλα τινά...
    Όχι αυτές τις παιδαριώδεις προσεγγίσεις που παραπέμπουν σε προκλητική ημιμάθεια.
    (Εξαιρώ την πραγματιστική αντίληψη που διατυπώθηκε ότι ως χώρα κοιτάζεις να στηρίζεις εκείνον που δυνητικά θα σε βοηθήσει στο διπλωματικό επίπεδο της διαπραγμάτευσης).

    Όπως και να έχει, είμαι κατά της εκποίησης του δημόσιου χώρου, που είναι στρατηγικό κομμάτι κάθε κράτους, είμαι κατά του να κλείνει η όποια δημόσια τηλεόραση με οποιαδήποτε δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη (πολύ περισσότερο) πρόφαση, διότι ο νεοφιλελευθερισμός ως δογματισμός, αυτό κάνει.
    Αναμένει σαν το κοράκι τις κρατικές παθογένειες για να τα μεταφέρει όλα σε κάποιον "σωτήρα" ιδιώτη "επενδυτή", και όχι στο να αναπροσανατολιστεί με όρους δημοσίου σκοπού η λειτουργία ενός δημόσιου θεσμού.
    Αλλά είμαι και κατά της ασυδοσίας, της μη κριτικής σκέψης και όλων γενικά εκείνων των συνθηκών που ευνοούν τα επιχειρήματα του νεοφιλελευθερισμού ή όποιου δογματισμού/ολοκληρωτισμού.
    Γιατί πάνω στις μισές αλήθειες χτίζονται τα μεγαλύτερα ψέματα.

    Γι' αυτό η κριτική στον νεοφιλελευθερισμό είναι η μία πλευρά, η άλλη είναι ότι και ο δημόσιος χώρος οφείλει να λειτουργεί με υψηλή ποιότητα και όσο γίνεται να είναι πιο αποστασιοποιημένος και αντικειμενικός (όσο γίνεται δεν μιλάω για ηρωισμούς).

    α.π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητέ απλέ πολίτη, συμφωνώντας απόλυτα με τα γραφόμενά σου, πιστεύω πως η Νίκη του στυγνού, συγκεκαλυμμένα ακραίου Μακρόν είναι Αποτέλεσμα της Απογοητεύσεως του Μέσου Γάλλου Πολίτη.
    Εκείνου του πρώην Ευτυχεστέρου των Ευρωπαίων Πολιτών, που αξιώθηκε ''θεοδώρητον'' Πατρίδα με
    Πολιτικούς σαν τον Ντε Γκώλ, τον Μιτεράν και τον Σιράκ.
    Βαρειά βιομηχανία με (εξ αυτής) κρατικά έσοδα για Τη Δημόσια Υγεία, Την Παιδεία και Την Κοινωνική Πρόνοια ΚΑΙ, ΚΥΡΊΩΣ,
    ΠΟΛΙΤΙΣΜΌ - Μαγνήτη για Τους Αρίστους εκπροσώπους Του δευτεροκλασάτων χωρών, από τους δικούς μας Πουλαντζά, Αξελό, Καστοριάδη, Παπαθανασίου, Ξενάκη κ.λ. μέχρι Τους ''Μύθους'' Σοπέν, Καμύ και Κάλλας, που συναντώντας Εκεί ''Τη Γη Της Επαγγελίας'', ρίξανε πίσω τους μαύρη πέτρα και δεν ξαναγύρισαν, έστω κι απόμαχοι πιά, για να πεθάνουν στις πατρίδες Τους.
    Εκείνου του νυν Δυστυχεστέρου πλέον των Ευρωπαίων Πολιτών, που
    Βλέποντας Το Παγκόσμιο Οικοδόμημα να τρίζει συθέμελα, όπως τουλάχιστον πιστεύει κατά τη σχετική παραμυθία, με κίνδυνο, ανά πάσα στιγμή, να καταρρεύσει και να του έρθει στο κεφάλι.
    Έχοντας ήδη τους βαρβάρους εντός των τειχών.
    Έχοντας ante portas Το Φάσμα του Εξισλαμισμού της Γαλλίας, που θα τον καταντήσει παρία στη χώρα του ΚΑΙ, ΚΥΡΊΩΣ,

    ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΣΕ ΚΆΘΕ ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΈΝΟΣ ΠΛΉΡΩΣ από τον αυτοαναφορικό, σουρεαλιστικό και πολιτικώς μη ορθό λόγο των Λεπέν - Μελανσόν και την υπερβολή, ως προς το οικονομικό του προγράμμα, του ετέρου νεοφιλελεύθερου Φιγιόν ΚΑΤΑΝΟΏΝΤΑΣ ότι στις κρίσιμες ώρες που περνάει η Γαλλία, δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για Πειράματα, ΑΠΟΦΆΣΙΣΕ, ΚΑΙ ΔΙΚΑΊΩΣ, να ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΕΊ Τον (αποστρατευθέντα για το ''Ανεξάρτητον'' Της Υποψηφιότητός Του) Υπάλληλο Του Ρότσιλντ, Μακρόν, για να'χει το Κεφάλι του Ήσυχο.
    Γιατί πηγαίνοντας με Τον Ρότσιλντ, που έχει πολυετή εμπειρία περί τη Διοίκηση του Πλανήτη, είσαι σίγουρος πως τουλάχιστον θα γλυτώσεις Τα Χειρότερα.
    Γιατί πηγαίνοντας με Τον Ρότσιλντ, που έχει πολλά λεφτά, είσαι σίγουρος πως αν κάποτε πεινάσεις, θα σπεύσει να σε συνδράμει στη δυστυχία σου.
    Γιατί πηγαίνοντας με Τον Ρότσιλντ αξιώνεσαι Ηθικόν Ακμαιότατον, ως εκ του ''Ελλάδα - Γαλλία Συμμαχία, Εθνάρχη Κωνσταντίνε και τέως Πρόεδρε της Γαλλίας και Συμπρίγκηπα της Ανδόρας Βαλερί, είμαστε πάντα Περήφανοι για Εσάς.'' Ας ευχηθούμε κάθε Επιτυχία στο Έργο Του Μακρόν για Το Καλό του Φίλου, Εταίρου και Συμμάχου μας Γαλλικού Λαού.

    Τυπικό ''Δείγμα Γραφής'' Του, προ Πτώσιν, Γαλλικού Πολιτισμού.

    https://youtu.be/LJKIJpWUNHE?t=75

    Ο Ύμνος του Δημοκρατικού Μετώπου κατά της Λεπέν, αφιερωμένος εξαιρετικά στον (κυριολεκτικά) ΕΚΤΕΛΕΣΤΉ (Του Ύμνου).

    https://youtu.be/l2_JG5r-Wvw?t=28

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι γεγονός φίλε μου ότι ακριβώς πάνω στα αδιέξοδα πατάνε οι 'διασώστες' της επιβολής του χρηματιστικού κεφαλαίου της οικονομίας.

      Για την γενιά των Ελλήνων διανοουμένων που συνέδραμαν στο εξωτερικό έχει αναφερθεί με ενδιαφέροντα τρόπο προσφάτως ο Γιώργος Καραμπελιάς (για τους Αξελό -που εκτιμώ πολύ-, Καστοριάδη κλπ).
      Έχεις δίκιο σε πολλές επισημάνσεις σου και είναι "to the point".

      Όπως και να έχει η κάθε Λεπέν, ο κάθε Μελανσόν, ένα λάθος έχουν διαπράξει.
      Δεν είναι σε θέση να μελετήσουν την πολιτική σωστά.
      Το αίτημα δεν είναι είτε η προσαρτηματική σχέση της όποιας Γαλλίας με την αξονική Ευρώπη που επαγγέλεται ο κάθε μπροστινός Μακρόν, αλλά ούτε ο εγκλεισμός στην εσωτερική απομόνωση, παραγνωρίζοντας γεωστρατηγικές παραμέτρους.

      Εκεί που θα κέρδιζαν έδαφος θα ήταν αν ανέλυαν μια εθνοκεντρική αλλά συνάμα διακρατική αναδιάταξη των ισορροπιών χωρίς ηγεμονίες και παραρτήματα.
      Αυτό το αίτημα ήταν το πλέον επίκαιρο και σημαντικό.

      Αναφορικά με τον νέο (όπως φαίνεται) πρόεδρο της Γαλλίας, έχω να πω ότι βλέπω το ποτήρι μισοάδειο, στο μέτρο που συμφωνώ με την τακτική σου τοποθέτηση -την συμμερίζομαι πέρα για περα- αλλά επιμένω, ότι θα βιώσουν ένα δικό τους 2010, αφού πια οι αγορές (και δη ο παρασιτικός τομέας της οικονομίας) έχουν θέσει -ακριβώς λόγω αυτών των αδιεξόδων- τις κοινωνίες στο περιθώριο.

      Και βρέθηκαν οι κατάλληλες προδιαγραφές για να αποσπαστεί η αλήθεια μέσα σε προγράμματα "μπαμπούλες".
      Η εθνοκεντρική του Φιγιόν μέσα στον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό, η εθνοκεντρική της Λεπέν, μέσα στον απομονωτισμό και όχι στην αναδιάταξη του ευρωπαϊκού χάρτη έστω με γκολικές προεκτάσεις, και η αριστερή του Μελανσόν μέσα από την επιτηδευμένη άγνοια της απανταχού καθεστωτικής 'αριστεράς΄για το πρόβλημα του φονταμενταλισμού και της δημογραφικής γήρανσης της Ευρώπης.

      Καληνύχτα, χάρηκα την παρέμβαση να είσαι καλά φίλε.

      α.π.

      Διαγραφή

ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΜΗΝ ΜΕΝΕΤΕ ΣΙΩΠΗΛΌΙ