Απάντηση στο δημοσίευμα «Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΝΤΟΜΙΝΟ… Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΟΖ» των Αττικών Νέων

Ειρήσθω εν παρόδω : ξέρετε ποιος ήταν ο Ανδρέας;

 

 

Αιγαίο – Ελλάδα – Τουρκία και ΑΟΖ

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε αρχικά αυτό που αναφέρεται στην εισαγωγή του δημοσιεύματος σχετικά με τον «ειδικό λογαριασμό»  που αποφάσισαν μέσω του Μνημονίου οι Ευρωπαίοι.

Ο λογαριασμός αποφασίστηκε για να μην κλέβει τα λεφτά αυτό το «σύστημα» που ονομάζουμε «πολιτικό». 

Διότι, όταν ο τοκογλύφος ανακαλύπτει ότι του κλέβεις και από αυτά που ο ίδιος θεσμοθετημένα κλέβει, τότε τσαντίζεται! Κάπως έτσι έγινε και στην Ελλάδα. 

Στην μεταπολιτευτική περίοδο το διεθνές τραπεζικό σύστημα σχεδίασε (πάντα οι σχεδιασμοί τους αφορούν περιόδους μετά από 30-40 χρόνια) την εγκατάσταση στην Ελλάδα μιας «δημοκρατίας» που «θα νομίζουν ότι την έχουν αλλά που δεν θα την έχουν» (όπως ευφυώς τονίζεται και στο «Μεγάλο μας Τσίρκο»). 

Αυτή η δημοκρατία λειτούργησε με ένα σύστημα στο οποίο αν δεν γινόσουν απόλυτο μέλος ακολουθώντας τους κανόνες που σου επέβαλε δεν είχες καμία τύχη στην πολιτική σκηνή. Παραδείγματα πολλά: Λάζαρης, Κουλουριάνος, Ασημάκης Φωτήλας, Κ. Κάππος κ.ά.

Όταν ήλθε η ώρα να φύγει η Ν.Δ. του Κων. Καραμανλή, που είχε ήδη ολοκληρώσει τη δουλειά με την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ, έπρεπε να αναλάβει το ΠαΣοΚ του Ανδρέα που είχε κεντρικό σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και οι αφελείς οπαδοί του, στερημένοι από την διακυβέρνηση της «δεξιάς» (που στην ουσία της ήταν περισσότερο… Κέντρο. 

Ο Στεφανόπουλος έκανε την μικροεργολαβία της ΔΗΑΝΑ για ν’ ανταμειφθεί  αργότερα με το προεδρικό αξίωμα. 

Πριν την μεταπολίτευση, η Δικτατορία..

εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα για να εξυπηρετήσει, εκτός από τους γεωστρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, την ανάσχεση της ομαλής απεμφυλιοποίησης της χώρας.

 Το κενό που δημιούργησε έδωσε τη δυνατότητα να παραμένει σε εφεδρεία μια «σοσιαλιστική» δύναμη, η οποία την κατάλληλη στιγμή θα αναλάμβανε τα ηνία της χώρας. 

Η μεθόδευση ήταν άριστη και εξηγείται με το ερώτημα: πώς είναι δυνατόν μια Δικτατορία, δεξιάς απόκλισης να φεύγει και να αναλαμβάνει μια… δεξιά κυβέρνηση; 

Και στη μέση οι Παπανδρέου!

Όλα ήταν ρυθμισμένα στην εντέλεια. Η ώρα του Ανδρέα θα ερχόταν μετά από επτά χρόνια.

 Ειρήσθω εν παρόδω : ξέρετε ποιος ήταν ο Ανδρέας; 

Λοιπόν:  Πριν καλά - καλά τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος άρχισαν οι προκαταρτικές συνομιλίες για την ίδρυση του ΟΗΕ. Στο Σαν Φραντσίσκο των ΗΠΑ και κράτησαν από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 1945. 

Στην συνδιάσκεψη συμμετείχαν 50 κράτη της αντιναζιστικής συμμαχίας, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. 

Στην κυριολεξία οι σύνεδροι σύρθηκαν στην αποδοχή των όσων είχαν αποφασιστεί στις προηγούμενες συνδιασκέψεις κι, εν πολλοίς, των αποφάσεων της Γιάλτας και της συνδιάσκεψης των αντιπροσώπων, προσέξτε, της Κίνας, ΕΣΣΔ, ΗΠΑ και Βρετανίας του 1944. 

Μία από τις συνδιασκέψεις που καθόρισαν το μέλλον του ΟΗΕ ήταν αυτή του  Μπρέτον Γουτζ, ενός μικρού χωριού στο Νιου Χαμσάιρ των ΗΠΑ. Η συνδιάσκεψη πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Μάουντ Ουάσινγκτον» και συμμετείχαν σε αυτήν 44 χώρες. 

Την Ελλάδα εκπροσώπησε αντιπροσωπεία που είχε οριστεί από την εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου, με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου. 

Σ’ αυτήν συμμετείχαν: ως επικεφαλής ο Κυριάκος Βαρβαρέσος - διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και πρέσβυς- αντιπρόσωπος, ο καθηγητής Δημόσιας Οικονομίας στην ΑΣΟΕΕ Αθανάσιος Σμπαρούνης, ο διπλωμάτης Αλέξανδρος Αργυρόπουλος, ο Αλέξανδρος Λομβέρδος, η Καίτη Κυριαζή (σύζυγος του Αργυρόπουλου) σαν γραμματέας και ο τότε βοηθός καθηγητού Ανδρέας Παπανδρέου, που υπηρετούσε εθελοντής στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ!  

Καταλάβατε τώρα για ποιον μιλάμε; Ο άνθρωπος είχε μπει από πολύ νωρίς στα γρανάζια του διεθνούς κυβερνητικού συστήματος. Εξ άλλου βοηθούσε πολύ και η καταγωγή της μητρός…

Κλεπτικό σύστημα

Στην Ελλάδα του… σοσιαλισμού όμως έπρεπε ν’ αλλάξουν όλα, διότι οι σχεδιασμοί προέβλεπαν τη μετάβαση σε άλλη εποχή. 

Στην Παγκοσμιοποίηση. 

Έτσι αποφασίστηκε να δημιουργηθούν τα λεγόμενα «νέα τζάκια». Κανένας δεν άκουγε τον Δ. Κουλουριάνο, υπουργό Οικονομικών το 1982. 
«Όταν ήµουν υπουργός Οικονοµικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές» θυμάται ο Κουλουριάνος. 

Το 1981 το δημόσιο χρέος έφθανε το 30% του ΑΕΠ – το 1989 ανήλθε σε 72% και σήμερα πλησιάζει το 170%. 

Το «προπατορικό αμάρτημα» της υπερχρέωσης συνέβη τη δεκαετία του 1980» (Το Βήμα, Νοέμβριος 2011).       

Πρώην πράκτορες, τυχαίοι, εργολάβοι και λοιποί , αναδείχθηκαν σε κορυφαίους οικονομικούς παράγοντες και ρυθμιστές της χώρας, δεδομένου ότι σκανδαλωδώς (και γι’ αυτό δεν μιλά κανείς!), επί «Οικουμενικής» τους δόθηκαν τηλεοπτικές συχνότητες και πακτωλός τραπεζικού χρήματος για να οργανώσουν «τα κύμβαλα διαστρέβλωσης της εθνικής συνείδησης».

 Ο όποιος πολιτισμός των Ελλήνων από τη Σκάλα του Μιλάνο και τη Μαρία Κάλλας, έπεσε στην Αρένα και την Άννα Βίσση (χωρίς να θέλω να υποτιμήσω αυτό που κάνει αλλά δεν είναι ίσο και όμοιο με την Όπερα!).   

Αναπτύχθηκε έτσι ένα εσωτερικό σύστημα που υπάκουε μεν στις εντολές και τις επιθυμίες των «έξω» αλλά έχανε τα λεφτά. Δηλαδή, δάνειζαν οι διεθνείς τοκογλύφοι για να υποδουλώσουν τη χώρα. 

Ναι αλλά, έπρεπε κάποια στιγμή να τα πάρουν. 

Όμως το σύστημα που αναπτύχθηκε έκανε τις δικές του μπάζες στην Ελβετία, σε νησιά απίθανα και άλλες κρυψώνες χρήματος. 

Οι τοκογλύφοι όμως θέλουν και τα λεφτά τους (εννοείται στο υπερ-πολλαπλάσιο) και την χώρα παγκοσμιοποιημένη πλήρως. 

Και επειδή έχουν και εμμονές, θέλουν να την παρουσιάσουν αυστηρώς τιμωρούμενη για να μην τους κάνουν τα ίδια και άλλοι. Ήδη έχουν  τιμωρήσει πρώην δικούς τους σκληρά (Σαντάμ, Καντάφι, Μουμπάρακ, κ.λπ). 

Αυτό το νόημα έχει η δημιουργία του Ταμείου: να πηγαίνουν τα λεφτά «τους» απευθείας σε αυτούς και να μη χάνονται στο δρόμο από το φιλτράρισμα του εσωτερικού «συστήματος» κλοπής!      

Η Τουρκία

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τουρκία είναι κατασκεύασμα αποκλειστικά της Δύσης με τη βοήθεια και της Σοβιετικής Ένωσης. 

Η τελευταία μάλιστα την βοήθησε πολύ να αντιμετωπίσει τους Έλληνες στη Μικρασιατική Εκστρατεία, χορηγώντας τους χρήματα και όπλα (αδιάψευστο ιστορικό γεγονός που αποσιωπά το ΚΚΕ).   

Το πέρασμα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε κοσμικό τουρκικό κράτος ήταν αιματηρό και περιοριστικό όσον αφορά στα όρια. 

Τους άφησαν όμως τα στενά του Ελλήσποντου για να έχουν με κάτι ν’ ασχολούνται και να μη γκρινιάζουν που τους πήραν (οι Άγγλοι) τα πετρέλαια της Μοσούλης. 

Η Τουρκία δεν ξεχνά ότι διαθέτει στο εσωτερικό της μερικές δεκάδες μειονότητες. Έτσι και γίνει «εξαγωγή του ΠαΣοΚ» εκεί (κατά πως είχε πει η μακαρίτισσα Ελένη Βλάχου) θα διαλυθεί σε χρόνο ρεκόρ.

 Η υποτιθέμενη  «εθνική συνοχή» της Τουρκίας κρέμεται από την κλωστή της μεγάλης οικονομικής βοήθειας που έχει από τη Δύση. Και αυτό το γνωρίζει καλά και ο Ερντογάν αλλά και οι Δυτικοί. Μέχρι και το αλφάβητό τους έδωσαν οι Γερμανοί στον Κεμάλ για να φτιάξει δυτικόστροφο κράτος…       

 Στην παρούσα φάση λοιπόν, η Τουρκία δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς τη συναίνεση της Τριμερούς. 

Η "πολιτική του λέοντα" που ακολουθεί εξυπηρετούσε τις αμυντικές βιομηχανίες της Δύσης που πουλούσαν όπλα σ' εμάς και τους τούρκους. 

Γι' αυτό άλλωστε καλλιεργούσαν την ένταση. 

Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν, διότι ΘΕΛΟΥΝ οι Δυτικοί ν' αλλάξουν. 

Το μακρύ τους χέρι, το Ισραήλ, ήδη έβαλε πόδι στην Κύπρο και τώρα έρχεται και στην Ελλάδα, η οποία σίγουρα θα κηρύξει τις ΑΟΖ που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο οι ίδιοι καθορίζουν.   

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι και οι Δυτικοί έχουν αντιθέσεις και μάλιστα σοβαρές. 

Το θέμα είναι πως με τούτα και μ' εκείνα αποφάσισαν να βγάλουν το πετρέλαιο, το αέριο και τα μέταλλα που έχει στον βυθό του το Αιγαίο. 

Γι' αυτό  έφεραν στο προσκήνιο τα οικονομικά και διοικητικά μας χάλια τα οποία βοηθούσαν πολύ και οι ίδιοι να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί. 

Εκμεταλλευόμενοι τις εμφανέστατες αδυναμίες μας και έχοντας τοποθετήσει μπαμπούλες στα σύνορα, θα λάβουν τη μερίδα του λέοντος και εμείς θα αρκεστούμε στο 15 - 20% και δεν θα μιλήσουμε καθόλου. 

Οι Τούρκοι θα κάτσουν στ' αυγά τους διότι έτσι πρέπει. Θα τους το επιβάλουν και θα καθίσουν κότες.       

Ήδη, και προφανώς με τη συναίνεση των Δυτικών, ο Σαμαράς, έχει πάρει την έγκριση και από τον Πούτιν. 

Φυσικά και έχει και την έγκριση των Αμερικανών. 

Γι' αυτό τελευταίο ολοένα και περισσότερο μιλά για ΑΟΖ.

 Σε διαφορετική περίπτωση (αν δηλαδή δεν είχε την έγκριση) θα το βούλωνε γνωρίζοντας τι έπαθε ο Καραμανλής με τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη.

Πόλεμο θα κάνουν αλλά, όχι στο Αιγαίο. 

Κατά Ιράν πρώτα και μετά θα ακολουθήσει η Συρία αν δεν εγκαταστήσει δυτικόφιλη "δημοκρατία" που να δανείζεται με τη σέσουλα όπως έκαναν οι μεταπολιτευτικές, κυρίως "σοσιαλιστικές" κυβερνήσεις.

Π.Π.

Πηγή